سوره واقعه — آیه 60

معانی کلمات:

• قَدَّرْنَا: مقرر و معین کردیم، تقدیر نمودیم.
• بِمَسْبُوقِینَ: مغلوب و ناتوان شدگان؛ کسانی که کسی بر آنان پیشی گیرد و از حیطه قدرتشان خارج شود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه میفرماید که ما مرگ را در میان شما تقدیر و مقرر کردیم؛ یعنی برای هر یک از شما اجلی معین و زمانی مشخص قرار دادیم که نه از آن پیشی میگیرید و نه از آن تأخیر میکنید. هیچکس نمیتواند از چنگال مرگ بگریزد و این سنت الهی بر همه بندگان جاری است. سپس میفرماید: و ما هرگز مغلوب و ناتوان نمیشویم؛ یعنی هیچ چیز نمیتواند ما را عاجز کند یا بر ما پیشی گیرد. این جمله اشاره به قدرت کامل الهی دارد که اگر بخواهد، میتواند شما را به صورتها و حالاتی که نمیدانید دگرگون سازد و در روز قیامت آفرینش تازهای به شما بدهد. پس مرگ نه پایان کار است و نه نشانه عجز خداوند، بلکه آغاز مرحلهای جدید از حیات است که در آن قدرت مطلق الهی تجلی میکند.

فواید و پیامهای آیه:

1. یاد مرگ، عامل بیداری: این آیه به انسان یادآوری میکند که زندگی دنیا محدود است و هر لحظه ممکن است اجل فرا رسد؛ پس باید از فرصتها برای عمل صالح بهره برد.
2. تقویت ایمان به معاد: بیان قدرت خداوند بر تغییر خلقت، دلگرمی به رستاخیز و حیات دوباره را در انسان زنده میکند و او را از ترس مرگ میرهاند.
3. توکل بر خداوند: وقتی بدانیم مرگ و زندگی به دست خداست و هیچ نیرویی بر او غالب نیست، آرامش مییابیم و تنها بر او توکل میکنیم.
4. عدالت و حکمت الهی: تقدیر مرگ برای هر انسانی نشانه عدالت و حکمت خداست که به هر کس به اندازه عملش پاداش یا کیفر میدهد و هیچکس از این قانون مستثنا نیست.