Surah Al-An'am — Talata 10

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• اسْتُهْزِئَ – kinutya o tinuya.
• فَحَاقَ – pumaligid o lumukob (ang parusa), ibig sabihin, dumating at pumaligid sa kanila.
• سَخِرُوا – nangutya o nanuya.
• يَسْتَهْزِئُونَ – kanilang kinukutya o pinagtatawanan.

Interpretasyon ng Talata:

Sumusumpa ang Allah na tunay ngang ang mga sugo na nauna sa iyo, O Muhammad, ay kinutya rin ng kanilang mga pamayanan, katulad ng ginagawa ng iyong mga kalaban sa iyo nang humingi sila ng pagpapababa ng anghel bilang pang-uuyam. Kaya't ang parusang kanilang kinukutya at itinatangging darating – na siyang babala ng mga propeta sa kanila – ay lumukob at pumaligid sa kanila, at hindi nila ito naiwasan. Ang talatang ito ay nagpapakita na ang pangungutya sa mga propeta ay hindi bagong pangyayari, kundi nangyari na sa mga naunang bansa, at ang kinahinatnan ng mga nangutya ay ang pagdating ng parusa na kanilang pinagtatawanan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pangungutya sa mga propeta at sa mga mabubuting tao ay isang matandang ugali ng mga hindi naniniwala, at hindi ito dapat magpahina sa puso ng isang mananampalataya sa kanyang misyon.
2. Ang parusa ng Allah ay tiyak na darating sa mga nanunuya, kahit pa sila ay magtagal sa mundong ito; ang katarungan ng Allah ay hindi nabibigo.
3. Ang pagtitiyaga sa harap ng pagsubok at pangungutya ay isang katangian ng mga propeta, at ito ay nagbibigay lakas sa mga mananampalataya na magpatuloy sa landas ng kabutihan.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na huwag maging kampante sa mga biyaya ng Allah, at laging alalahanin na ang Kanyang parusa ay maaaring dumating sa anumang oras, kaya't dapat tayong magsisi at bumalik sa Kanya.
5. Ang pag-asa sa tulong ng Allah at ang katiyakan na ang katotohanan ay mananaig laban sa kasinungalingan ay nagbibigay ng kapanatagan sa puso ng bawat mananampalataya.