Sura Al-An'am — Werset 39

Znaczenie słów:

• ṣummun (صُمّ) – głusi, którzy nie słyszą prawdy i nie czerpią z niej korzyści.
• bukum (بُكْم) – niemi, którzy nie wypowiadają słowa prawdy ani dobra.
• fī ẓ-ẓulumāt (فِي الظُّلُمَاتِ) – w ciemnościach, czyli wśród błędów i zabłądzeń, które ich otaczają ze wszystkich stron.
• yuḍlilhu (يُضْلِلْهُ) – sprowadzi go z drogi właściwej przez pozostawienie go samemu sobie.
• ṣirāṭin mustaqīm (صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ) – droga prosta, czyli islam i wiara, która nie ma w sobie żadnego skrzywienia.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ci, którzy odrzucili Nasze znaki – czyli dowody, cuda i nauki zawarte w księgach objawionych – są jak ludzie głusi i niemi. Nie słyszą oni tego, co mogłoby im przynieść pożytek, i nie wypowiadają słowa prawdy. Ich serca są zamknięte na dobro, a umysły pogrążone w ciemnościach niewiedzy i uporu. Nie wybrali oni ścieżki prostoty, lecz błądzą w mroku swoich złudzeń i grzechów.

Ktoś mógłby zapytać: jak tacy ludzie mogą znaleźć właściwą drogę, skoro są głusi na prawdę i niemi w jej głoszeniu? Odpowiedź brzmi: to Allah – On jest Tym, który kieruje losem stworzeń. Kogo On zechce pozostawić w zabłądzeniu – z powodu jego uporu i odwracania się od prawdy – tego sprowadza na manowce. A kogo zechce poprowadzić ku dobru – tego oświeca i umieszcza na ścieżce prostej, która prowadzi do Jego zadowolenia i raju. Wszystko dzieje się według Jego mądrości i sprawiedliwości.

Korzyści płynące z tej wersety:

1. Ostrzeżenie przed skutkami zaprzeczania Bożym znakom – kto odwraca się od dowodów Bożej mocy i mądrości, ten sam zamyka sobie drzwi do światła i skazuje się na ciemności niewiedzy.
2. Pouczenie o Bożej sprawiedliwości – Bóg nie czyni niesprawiedliwości nikomu; to wybory człowieka decydują o jego losie. Kto wybiera upór i zaprzeczanie, ten sam ściąga na siebie oddalenie od prawdy.
3. Nadzieja dla szukających drogi – werset ten daje pocieszenie, że jeśli ktoś szczerze pragnie prawdy i otwiera serce na Boże prowadzenie, to Allah – dzięki Swojej łasce – umieści go na ścieżce prostej, która prowadzi do szczęścia w obu światach.
4. Zachęta do słuchania i mówienia prawdy – werset uczy, że człowiek powinien otwierać uszy na dobre słowo i wypowiadać prawdę, aby nie stać się podobnym do tych, którzy są głusi i niemi duchowo.
5. Pokora wobec woli Bożej – uświadamia nam, że ostateczne prowadzenie serc należy wyłącznie do Allaha, dlatego powinniśmy pokornie prosić Go o stałość na drodze prostej i chronić się przed przyczyną zabłądzenia, jaką jest pycha i zatwardziałość serca.