Surah Al-An'am — Aya 39

Ma'anar Kalmomi:

• صُمٌّ: Kurame, waɗanda ba su ji maganar gaskiya.
• بُكْمٌ: Bebe, waɗanda ba su iya faɗin gaskiya.
• الظُّلُمَاتِ: Duhunni, wato ɓata da jahilci da ruɗewa.
• يُضْلِلْهُ: Ya bar shi a cikin ɓata (saboda rashin biyayyarsa).
• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ: Hanya madaidaiciya, wato Musulunci.

Tafsiri:

Waɗanda suka ƙaryata ayoyin Allah (Alƙur'ani da hujjojin sa) suna kamar kurame waɗanda ba su ji abin da zai amfane su, kuma kamar bebaye waɗanda ba su iya faɗin gaskiya. Suna kuma cikin duhun ɓata da jahilci, ba su ga hanya madaidaiciya ba, don haka ba su da wata hanya ta shiryuwa. Wanda Allah Ya so ya ɓatar da shi, sai Ya bar shi a kan ɓatarsa saboda zalincinsa da ƙaryatarsa, kuma wanda Ya so ya shiryar da shi, sai Ya sa shi a kan hanya madaidaiciya (Musulunci), ba tare da karkacewa ba.

Fa'idodi:

1. Ƙaryata ayoyin Allah babban dalili ne na ɓata da duhun zuciya, wanda yake kaiwa ga rashin jin gaskiya da faɗarta.
2. Shiryuwa da ɓata duk suna cikin ikon Allah ne kawai, amma bisa ga adalci da hikimarsa, ba bisa son rai ba.
3. A cikin wannan akwai tunatarwa ga muminai su riƙa neman shiryuwa daga Allah, kuma su yi taka tsantsan daga abubuwan da ke kaiwa ga ɓata, kamar ƙaryata ayoyin Allah.
4. Yana nuna cewa Alƙur'ani shi ne haske da ke fitar da mutane daga duhu zuwa ga haske, wanda ya riƙe shi ya sami shiryuwa, wanda ya ƙaryata shi ya nutsu a cikin duhu.