ซูเราะฮฺ อัล-อันอาม — อายะฮฺ 39

ความหมายของคำสำคัญ:

• صُمٌّ (ษ็อมม์) หมายถึง คนหูหนวก ไม่ได้ยิน
• بُكْمٌ (บุกม์) หมายถึง คนใบ้ พูดไม่ได้
• الظُّلُمَاتِ (อัซซุลุมาต) หมายถึง ความมืดมิดหลายชั้น คือความหลงผิดและความมืดบอดทางจิตใจ
• يُضْلِلْهُ (ยุฎิลลุฮ์) หมายถึง พระองค์ทำให้เขาหลงทาง
• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ (ศิรอฏิม มุสตะกีม) หมายถึง ทางอันเที่ยงตรง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของผู้ที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ว่า พวกเขาเปรียบเสมือนคนหูหนวกที่ไม่ได้ยินเสียงแห่งสัจธรรม และเปรียบเสมือนคนใบ้ที่ไม่สามารถพูดจาความจริงได้ พวกเขาจมอยู่ในความมืดมิดแห่งความหลงผิดหลายชั้น ไม่สามารถมองเห็นหนทางที่ถูกต้องได้เลย เพราะพวกเขาปิดหู ปิดตา และปิดใจของตนเองจากการรับรู้ความจริง

จากนั้นอัลลอฮ์ทรงอธิบายถึงอำนาจและพระประสงค์ของพระองค์ว่า ผู้ใดที่พระองค์ทรงประสงค์ให้เขาหลงทาง พระองค์ก็จะทรงทำให้เขาหลงทางเนื่องจากการที่เขาเลือกปฏิเสธความจริงด้วยตัวของเขาเอง และผู้ใดที่พระองค์ทรงประสงค์ให้เขาได้รับคำแนะนำ พระองค์ก็จะทรงทำให้เขาอยู่บนเส้นทางอันเที่ยงตรง ไม่มีความคดเคี้ยว นี่คือความยุติธรรมของพระองค์ที่สอดคล้องกับความพร้อมของแต่ละบุคคลในการรับความจริง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธความจริงของมนุษย์มิได้เกิดจากความอยุติธรรมของอัลลอฮ์ แต่เกิดจากการที่พวกเขาปิดกั้นตนเองจากการรับรู้ความจริงด้วยการเลือกของพวกเขาเอง
2. การที่อัลลอฮ์ทรงทำให้ผู้ใดหลงทางหรือทรงนำทางผู้ใดนั้น อยู่บนพื้นฐานของความยุติธรรมและพระปัญญาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ไม่ใช่การเลือกปฏิบัติโดยไร้เหตุผล
3. หนทางแห่งการนำทางของอัลลอฮ์เป็นหนทางที่เที่ยงตรงและชัดเจน ผู้ที่เดินบนหนทางนี้จะพบกับความสงบสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. การเปิดใจรับฟังและพิจารณาโองการของอัลลอฮ์ด้วยความจริงใจเป็นกุญแจสำคัญสู่การได้รับคำแนะนำจากพระองค์
5. อัลกุรอานเชิญชวนให้มนุษย์ใช้สติปัญญาและการพิจารณาไตร่ตรอง เพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นเดียวกับผู้ที่ปฏิเสธความจริง ซึ่งเปรียบเสมือนคนหูหนวกและคนใบ้ที่อยู่ในความมืดมิด