Surja El-En'am — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• Summun (صُمٌّ): Të shurdhër – nuk dëgjojnë të vërtetën ashtu siç duhet.
• Bukmun (بُكْمٌ): Memecë – nuk flasin të vërtetën dhe nuk e shprehin atë.
• Fi dh-zulumat (فِي الظُّلُمَاتِ): Në errësira të shumta – domethënë në errësirën e mosbesimit, injorancës dhe humbjes.

Tefsiri i Ajetit:

Ata që i mohojnë argumentet Tona dhe i përgënjeshtrojnë shenjat Tona, janë si të shurdhët që nuk dëgjojnë asgjë që u bën dobi, dhe si memecët që nuk thonë asgjë të dobishme. Ata janë të humbur në errësira të shumta – errësira e mosbesimit, errësira e injorancës dhe errësira e kokëfortësisë – prandaj nuk shohin rrugën e drejtë dhe nuk mund ta dallojnë atë nga rruga e gabuar.

Pastaj Allahu i Lartësuar na mëson se udhëzimi dhe humbja janë në Dorën e Tij: Ai që Ai dëshiron ta lërë në humbje, e lë atë të humbur, duke ia mbyllur zemrën për të vërtetën për shkak të mohimit të tij; dhe Ai që dëshiron ta udhëzojë, ia hap zemrën për besim dhe e vendos atë në rrugën e drejtë, pa asnjë devijim. Kjo tregon se çështja i përket vetëm Allahut – Ai bën çfarë të dojë me krijesat e Tij, me drejtësi të plotë dhe urtësi të përsosur.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mohimi i ajeteve të Allahut është shkak për verbërinë shpirtërore dhe largimin nga e vërteta, derisa njeriu të bëhet si i shurdhër dhe memec ndaj së vërtetës.
2. Udhëzimi dhe humbja janë vetëm në Dorën e Allahut – prandaj duhet t'i lutemi Atij vazhdimisht që të na mbajë në rrugën e drejtë dhe të na forcojë në besim.
3. Ky ajet na mëson të mos mbështetemi te vetja, por te Allahu, dhe të kërkojmë prej Tij udhëzimin, sepse Ai është Ai që ia hap zemrën kujt të dojë.
4. Në këtë ajet ka nxitje për t'iu përgjëruar Allahut me lutjen e njohur: "O Zot, më udhëzo dhe më drejto në rrugën e drejtë", sepse udhëzimi është dhuratë nga Allahu për robërit e Tij besnikë.
5. Ajeti na bën të ditur se Allahu është i Drejtë në gjykimin e Tij – Ai nuk e humb askënd padrejtësisht, por e humb atë që e meriton humbjen për shkak të mohimit dhe kokëfortësisë së tij.