Suurah Al-An'aam — Aayad 45

Macnaha ereyada:

• فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ: waa la gooyay cidhibtoodii, yacni waa la baabbi'iyay oo waxba kama hadhin.
• دَابِرُ: cidhibta, asalka, ama dambiga (dabada) ee wax.
• الْحَمْدُ لِلَّهِ: mahadnaq iyo ammaan oo dhan waxaa iska leh Eebbe.

Tafsirka (Fasiraadda):

Markii ay soo degtay caddibaaddii Eebbe, waa la gooyay cidhibtii dadkii dulmi-falayaasha ahaa, kuwaasi oo ah kuwa gaaloobay Eebbe oo beeniyay Rusushiisii. Iyagoo dhammaantood waa la baabbi'iyay, waxna kama hadhin midkood. Taasoo ahayd guul iyo gargaar ay ka heleen Rususha Eebbe iyo kuwa rumeeyay.

Kadibna Eebbe wuxuu ku dhammeeyay sheekadan inuu ku yidhi: Mahadnaq iyo ammaan dhammaantiis waxaa iska leh Eebbe, ee ah Eebaha abuuray wax kasta oo jira, isaguna leh xukunkooda. Waxaana loogu mahadnaqayaa inuu u gargaaray awliyadiisa (saaxiibbadiisa) oo halaagay cadawgiisa, taasoo muujinaysa caddaaladiisa iyo xigmaddiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Gargaarka Eebbe wuxuu yimaadaa marka sababta la xaqiijiyo: Dadkii dulmi falay, markay gaalowdeen oo beeniyeen Rususha, waxaa ku dhacay halaag. Tani waxay ku tusinaysaa in Eebbe uusan dayacin kuwa xaqa falaya, isla markaana uusan ku tagin kuwa dulmiga ku haysta.
2. Mahadnaqtu waa qalbiga mu'inka: Marka Eebbe u gargaaro awliyadiisa, waa in la mahadnaqaa oo la ammaanaa, sida aayadda ku cad. Tani waxay ku baraysaa mu'inka inuu ku xirnaado mahadnaqda Eebbe xaalad kasta.
3. Caddaaladda Eebbe waa qabsan: Halaagga ku dhacay kuwa dulmi falay wuxuu muujinayaa in Eebbe yahay Caddaaladda ku xukunka, isagoon caddaalad daro ku xukumin. Tani waxay ku siinaysaa mu'inka ammaan iyo xasillooni, isagoo og in Eebbe uusan u tagin xaqa.
4. Dhammaadka waa kan Eebbe: Aayaddu waxay ku dhammaatay mahadnaqda Eebbe, taasoo muujinaysa in dhammaan arrimuhu ay ku soo noqdaan Eebbe, isagaana uu leeyahay ammaanta iyo mahadnaqda bilowga iyo dhammaadka.