Аль-Калам сүресі — Аят 26

1. Сөздердің мағынасы:

• ﴿فَلَمَّا رَأَوْهَا﴾: Олар оны (бақты) көрген кезде.
• ﴿إِنَّا لَضَالُّونَ﴾: Шынында біз адасқанбыз, жолдан жаңылдық.

1. Тәпсір:

Олар бақтарын күйіп, қарайып қалған күйде көргенде, алдымен оны танымай, «біз жолдан адасып қалдық, бұл біздің бақ емес» деп ойлады. Кейін оның шынымен өз бақтары екенін білген соң, «жоқ, біз бақтан да, жақсылықтан да айырылып қалдық» деді. Себебі олар кедей-мұқтаждарға көмектесуді ойламай, тек өздері ғана пайдалануды мақсат етіп, Аллаһтың разылығын ескермеген еді. Осылайша олар өздерінің сараңдығы мен бейғамдығының салдарынан бақтарынан айырылды. Бұл оқиға — Аллаһтың әміріне қарсы келіп, берілген нығметке шүкір етпей, оның хақын бермеген адамдардың дүниеде де, ақыретте де зиянға ұшырайтынының айқын мысалы.

1. Пайдаланатын ғибраттар:

• Аллаһ берген нығметке шүкір ету керек, сараңдық пен менмендік адамды жақсылықтан айырады.
• Мұқтаждарға көмектесу — нығметтің сақталуының себебі, ал оны тыю — нығметтің кетуінің себебі.
• Қателікті мойындап, тәубе ету — қайта түзелудің басы.
• Дүниедегі айырылу мен зиян — ақыреттегі азаппен салыстырғанда жеңіл екенін ұғыну керек.
• Құрандағы өткен қауымдардың оқиғалары — бізге берілген ғибрат пен сабақ.