Surja El-Kalem — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• فَلَمَّا رَأَوْهَا: Kur e panë atë (kopshtin e tyre) të djegur e të shkrumbuar.
• قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ: Ata thanë: "Me të vërtetë ne kemi humbur rrugën (për në kopshtin tonë)."

Tefsiri i Ajetit:

Kur pronarët e kopshtit u ngritën herët në mëngjes me vendimin e tyre për t'i mbledhur frutat pa i lënë asgjë të varfërve, dhe shkuan atje, ata e gjetën kopshtin e tyre të djegur e të shkrumbuar, si natë e errët. Për shkak të habisë dhe tronditjes së madhe, ata nuk e njohën atë dhe thanë: "Me të vërtetë ne kemi humbur rrugën, ky nuk është kopshti ynë." Por kur e shikuan më mirë dhe e kuptuan se ishte pikërisht kopshti i tyre, ata thanë: "Jo, ne nuk kemi humbur rrugën, por ne jemi të privuar nga e mira e tij, për shkak të qëllimit tonë të keq dhe vendimit tonë për të mos dhënë sadakanë." Kështu, ata u penduan dhe e pranuan gabimin e tyre, por pasi kishin humbur gjithçka.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Paralajmërim kundër koprracisë dhe pengimit të së drejtës së të tjerëve: Ajeti tregon se ndëshkimi i Zotit mund të vijë shpejt për ata që pengojnë të drejtat e të varfërve dhe nevojtarëve, dhe se pasuria nuk është kurrë më e sigurt se vullneti i Zotit.
2. Mësimi për t'u mbështetur te Zoti në çdo vepër: Nëse pronarët e kopshtit do të kishin thënë "InshaAllah" (nëse do Zoti), ata do të kishin shmangur këtë fatkeqësi. Kjo na mëson ta lidhim gjithmonë vullnetin tonë me vullnetin e Zotit.
3. Rëndësia e pendimit dhe kthimit te Zoti: Edhe pse ata gabuan, kur e kuptuan gabimin, u penduan dhe iu drejtuan Zotit me përulësi. Kjo tregon se dera e pendimit është e hapur dhe se Zoti i pranon ata që kthehen tek Ai.
4. Kujdes nga mashtrimi i pasurisë: Njeriu nuk duhet të ndihet i sigurt nga plani i Zotit për shkak të pasurisë që zotëron, sepse pasuria mund të zhduket në një çast siç ndodhi me këta njerëz.
5. Mësimi për falënderimin e Zotit për begatitë: Kur Zoti na jep begati, ne duhet ta falënderojmë Atë dhe të ndajmë me të tjerët, sepse kjo është mënyra për t'i ruajtur ato begati.