Sura Al-Kalam — Werset 26

Znaczenie słów:

• رَأَوْهَا – zobaczyli ją (swój ogród).
• ضَالُّونَ – zbłąkani, ci, którzy zabłądzili (z drogi).

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy mieszkańcy ogrodu, którzy postanowili zebrać plony nocą, aby nie dzielić się nimi z biednymi, dotarli o świcie na miejsce, zobaczyli, że ich ogród został spalony i zniszczony przez karę Bożą. W pierwszej chwili nie poznali swojego ogrodu i powiedzieli do siebie nawzajem: „Z pewnością zabłądziliśmy i to nie jest nasz ogród, lecz inny". Jednak gdy przyjrzeli się uważniej i rozpoznali, że to rzeczywiście ich ogród, zrozumieli, że to kara od Boga za ich złe intencje i skąpstwo. Wtedy powiedzieli: „Nie, to my zostaliśmy pozbawieni jego owoców i dobra z powodu naszego postępowania". Ta sytuacja była dla nich lekcją pokory i przypomnieniem, że Bóg widzi wszystkie czyny i intencje, a żaden plan człowieka nie uchroni go przed wolą Stwórcy.

Korzyści płynące z tej historii:

1. Człowiek może planować i dążyć do celu, ale ostateczne rozstrzygnięcie należy wyłącznie do Boga – nikt nie uniknie Jego kary ani nie osiągnie dobra bez Jego woli.
2. Skąpstwo i odmawianie prawa ubogim do majątku, który Bóg powierzył człowiekowi, jest przyczyną utraty błogosławieństwa i sprowadzenia kary – nawet jeśli człowiek sądzi, że jego plan jest doskonały.
3. Kiedy spotyka nas nieszczęście, powinniśmy najpierw spojrzeć na własne postępowanie i sięgnąć do pokuty, zamiast obwiniać innych – to droga do oczyszczenia serca i naprawy relacji z Bogiem.
4. W każdej sprawie należy pamiętać o powiedzeniu „insza Allah" (jeśli Bóg zechce) i pokładać ufność w Bogu, a nie w swoich własnych umiejętnościach – to uczy pokory i oddania się Stwórcy.
5. Historia ta ukazuje, że Bóg kocha swoich sług i poprzez kary w tym życiu daje im szansę na opamiętanie, aby uniknęli kary o wiele cięższej w życiu ostatecznym – to dowód Jego miłosierdzia nawet w chwili próby.