Surat Al-Qalam — Ayat 26

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَلَمَّا : nalika, bareng
• رَأَوْهَا : padha ndeleng kebone iku (kebon kang wis dadi ireng/rusak)
• إِنَّا : satemene awake dhewe
• لَضَالُّونَ : pancen wong kang kesasar, kelangan dalan

2) Tegesing ayat:

Nalika wong-wong mau padha teka lan ndeleng kebone wis dadi ireng lan rusak kabeh, ora ana woh-wohan kang bisa dipethik, mula padha gumun lan bingung. Ing wiwitane padha ngomong, "Satemene awake dhewe iki kesasar dalan, dudu iki kebonku." Amarga kebone wis ora kaya sing padha ngarepake. Nanging bareng wis padha ngerti yen iku pancen kebone dhewe, mula padha ngrumangsani yen awake dhewe iki pancen wong kang kelangan berkah lan ora oleh apa-apa. Iki kabeh kedadeyan amarga saka kekarepane dhewe kang pelit, ora gelem menehi hak wong miskin saka asile kebon, lan ora nyebut "Insya Allah" nalika janji arep methik woh-wohane. Banjur salah sijine sing paling waras ngelingake, "Apa aku ora wis kandha marang kowe, aja lali nyebut Insya Allah?" Sawise padha sadhar, banjur padha ngomong, "Maha Suci Allah, Pangeran kita, ora pisan-pisan Panjenengane tumindak ora adil marang awake dhewe. Malah awake dhewe iki sing pancen wis nganiaya awake dhewe dhewe." Banjur padha padudon lan saling nyalahake. Padha ngomong, "Adhuh cilaka awake dhewe, satemene awake dhewe iki wis ngluwihi wates, ora gelem menehi hak wong miskin lan nglanggar dhawuhe Allah." Banjur padha ndonga lan ngarep-arep, "Muga-muga Pangeran kita paring kebon kang luwih apik tinimbang iki, amarga awake dhewe wis tobat lan ngakoni lupute. Satemene awake dhewe iki mung nyuwun lan ngarep-arep marang Pangeran kita." Mengkono iku tuladhane siksa ing donya kanggo sapa wae kang nglanggar dhawuhe Allah lan pelit ora gelem ngetokake hak Allah saka bandha kang wis diparingake. Lan siksa ing akherat iku luwih gedhe lan luwih abot, yen wong-wong mau padha ngerti mesthi ora bakal tumindak kang ndadekake siksa.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang awake dhewe supaya aja dadi wong kang pelit lan aja nglalekake hak-hake wong miskin saka bandha kang wis diparingake dening Allah. Amarga bandha iku kabeh mung titipan, lan ana bageyane wong liya kang kudu ditunaekake.
• Aja lali nyebut "Insya Allah" nalika janji arep nindakake apa-apa, amarga kabeh kedadeyan iku mung saka kersane Allah. Yen awake dhewe lali, bisa-bisa ora kelakon apa kang dadi kekarepane.
• Nalika awake dhewe kena musibah utawa kelangan barang kang ditresnani, aja langsung nyalahake wong liya utawa nyalahake Allah. Luwih becik awake dhewe padha muhasabah, ngrumangsani lupute dhewe, lan enggal-enggal tobat marang Allah.
• Allah iku Maha Adil lan ora pisan-pisan tumindak nganiaya marang hamba-Nya. Yen ana kekurangan utawa musibah, iku asale saka tumindake awake dhewe dhewe kang kudu diowahi.
• Tobat lan ngakoni luput iku dalan kanggo oleh pangapura lan berkah kang luwih apik saka Allah. Wong kang gelem bali marang Allah bakal diparingi ganti kang luwih becik.
• Siksa ing donya iku mung sapala dibandhingake siksa ing akherat. Mula aja nganti awake dhewe nglakoni tumindak kang ndadekake siksa ing akherat, amarga iku luwih abot lan langgeng.
• Ayat iki ngajak awake dhewe supaya tansah dadi wong kang syukur, dermawan, lan tansah eling marang Allah ing saben kahanan. Kanthi mengkono, awake dhewe bakal oleh katentreman lan berkah saka Allah Swt.