سورت حاقه — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• طَغَى الْمَاءُ: اوبو له حد نه تېرېدل، يعنې دومره زياتېدل چې له هر څه پورته شول.
• الْجَارِيَةِ: هغه كشتۍ چې په اوبو كې روانه وه، يعنې د نوح عليه السلام كشتۍ.

تفسير:

بېشكه مونږ كله چې اوبه د طوفان په وخت كې له حد نه تېرې شوې او دومره لوړې شوې چې له غرونو او هر څه نه پورته شوې، نو مونږ ستاسو پلرونه او نيكونه چې هغه وخت د نوح په كشتۍ كې سپاره وو، وژغورل. هغه كشتۍ چې په اوبو كې روانه وه او د نوح عليه السلام په امر مونږ جوړه كړې وه. نو كله چې تاسو د هغو خلكو اولاده ياست چې په كشتۍ كې سپاره وو، نو دا ستاسو پر ژغورنه كې د الله تعالی لوی احسان دى. دا پېښه د دې لپاره وه چې د مؤمنانو د نجات او د كافرانو د غرقېدو له لارې خلكو ته عبرت او نصيحت وي، او هغه غوږونه يې حفظ كړي چې د الله تعالی خبرې اوري او پرې پوهېږي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د الله تعالی لوی احسان او نعمت رايادوي، چې هغه خپل بندګان له سختو مصيبتونو نه ژغوري.
• په دې كې د نوح عليه السلام د كشتۍ قصه ده، چې مونږ ته د الله تعالی قدرت او پر خپلو بندګانو د هغه رحمت ښيي.
• دا آيت مونږ ته د صبر او توكل درس راكوي، ځكه چې نوح عليه السلام په سختو شرايطو كې هم پر الله تعالی توكل وكړ او الله تعالی هغه او د هغه پلويان وژغورل.
• په دې كې د كافرانو د عذاب او د مؤمنانو د نجات عبرت دى، چې مونږ بايد د الله تعالی له حكمونو نه اطاعت وكړو او د هغه له عذاب نه ووېرېږو.
• دا آيت د قرآن د حفظ او پوهېدو ارزښت ښيي، ځكه چې الله تعالی فرمايي چې دا پېښه د هغو غوږونو لپاره ده چې حفظ كوي او پوهېږي.