Surat Al-Haqqah — Ayat 13

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نُفِخَ : disebul, yaiku nyebulake hawa menyang jero piranti.
• الصُّورِ : yaiku sangkakala utawa tanduk gedhe kang disebul dening Malaikat Israfil.
• نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ : sepisanan nyebul, ora luwih saka sepisan.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake bab kedadeyan dina kiamat. Nalika Malaikat Israfil nyebul sangkakala sepisan, yaiku nalika sangkakala disebul kaping pisan, banjur kabeh kang ana ing langit lan bumi padha mati kajaba kang dikarepake Allah. Iki minangka tandha wiwitane kiamat, nalika jagad iki padha rusak lan ambruk. Gunung-gunung padha diangkat lan dibanting, bumi padha gonjang-ganjing, lan langit padha pecah. Sawise iku, kabeh manungsa padha diuripake maneh lan diadhepi ing ngarsane Allah kanggo diadili. Saben tumindak kang wis dilakoni dening manungsa, ora ana kang bisa ndhelikake saka pangaweruhane Allah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita kabeh yen dina kiamat iku mesthi bakal teka, ora ana kang bisa nyegah.
• Kita kudu tansah eling lan siyap-siyap ngadhepi dina iku kanthi nindakake kabecikan lan ninggalake larangan-larangan Allah.
• Kabeh tumindak kita ing donya iki bakal dipertanggungjawabake ing ngarsane Allah, mula aja nganti kita nglalekake tanggung jawab minangka hamba Allah.
• Ayat iki uga nuduhake kekuwasan lan kaluhurane Allah SWT, kang bisa ngrusak jagad iki mung kanthi sepisan nyebul sangkakala.
• Kita kudu tansah ndedonga lan nyuwun pangapura marang Allah, supaya ing dina kiamat kita kalebu wong-wong kang slamet lan mlebu ing swarga-Nya.