Suurah Al-Haaqqah — Aayad 13

Macnaha Erayada:

• Al-Suur (الصور): waa buunka (qarniga) ee Malaa'igta loo xilsaaray inay ku afuufdo, kaas oo la yiraahdo "Israafiil".
• Nafkha (نفخة): waa afuufid.
• Waxaa la yiraahdaa "Nafkha Waahida" (نفخة واحدة): waa hal afuuf oo keliya, oo ah tii ugu horraysay ee ku timaadda baaba'a dunida.

Tafsiirka Aayadda:

Marka la afuufo buunka (Suurka) hal afuuf oo keliya, taas oo ah afuufkii ugu horreeyay ee lagu baabbi'iyo dunida oo dhan. Afuufkani waa kan uu Alle ku muujin doono baaba'a koonka, isagoo jilcin doona dhulka iyo buuraha, oo dhammaan nooluhu ku dhiman doonaan. Tani waa afuufka "fazaac" (argagaxa) iyo "sa'qa" (siiqada/dhimashada), ka dibna waxaa iman doona afuufkii labaad oo ah kan soo bixinta (ba'as) ee dadku u soo bixi doonaan xisaabta. Aayaddani waxay ku bilaabantay "Fa-itha" (markaas) si ay u xiriirto waxa ka horreeyay ee ku saabsanaa cibaadada iyo dhawrista xilliyada, iyadoo loo gudbaynayo sharaxaadda qiyaamada iyo waxa ka dambeeya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Aayaddani waxay ku waaninaysaa dadka inay diyaar u yihiin maalinta weyn, oo aan cidna ka baxsan karin baaba'a koonka marka amarka Alle yimaaddo.
2. Waxay ku xoojinaysaa rumaynta qiyaamada iyo in dunidu tahay mid dhammaanaysa, si dadku ugu dadaalaan camal fiican oo ay uga fogaadaan waxa Alle ka xun.
3. Waxay ku baraysaa in amarka Alle uu yahay mid degdeg ah oo awooddiisu ku kooban tahay hal eray ama hal afuuf, taasoo muujinaysa weynimada Alle iyo cabsida la xaqiijinayo maalintaas.
4. Waxay dadka ku dhiirigelinaysaa inay toobad keenaan oo ay u soo noqdaan Alle ka hor inta uusan iman maalintaas oo aan laga noqon karin.