Surat Al-Haqqah — Ayat 14

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَحُمِلَتِ : lan padha diangkat
• الْأَرْضُ : bumi
• وَالْجِبَالُ : lan gunung-gunung
• فَدُكَّتَا : banjur padha diremuk loro-lorone
• دَكَّةً وَاحِدَةً : kanthi remukan sapisan wae

2) Katrangan ayat:

Nalika malaikat ngunekake slomprete (sangkakala) ing dina kiyamat, yaiku ngunekake kang kapisan kang dadi tandha rusake jagad kabeh, bumi lan gunung-gunung padha diangkat saka panggonane, banjur diremuk dadi siji kanthi remukan kang banget banget. Remukan iku mung sepisan wae, ora bola-bali, nanging wis cukup kanggo ngrusak kabeh. Bumi lan gunung-gunung kang maune kuwat lan kukuh, ing wektu iku padha dadi remuk tanpa wujud maneh. Kabeh kang ana ing bumi, apa wae isine, padha melu kabuwang lan rusak. Iki minangka tandha yen dina kiyamat wis teka, lan ora ana siji-sijia makhluk kang bisa ngalangi kekuwatane Allah.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen jagad iki sakabehe iku ora langgeng, mesthi bakal rusak ing dina kiyamat. Mula, kita kudu tansah eling lan nyiapake dhewe kanggo dina iku.
• Kekuwatan bumi lan gunung-gunung kang katon gedhe lan kuwat iku ora ana apa-apane yen dibandhingake karo kekuwatane Allah. Iki nuduhake yen mung Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Agung.
• Kanthi ngerti bab dina kiyamat, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan ngedohi tumindak ala, amarga kabeh bakal dipertanggungjawabake.
• Ayat iki uga ndadekake kita luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang ora bisa dingerteni dening manungsa, kayata kedadeyan dina kiyamat, kanthi jelas lan mesthi.
• Kita dadi luwih percaya yen janji-janji Allah iku mesthi kelakon, lan ora ana siji-sijia kang bisa ngalangi kekarepane Allah.