سوره حاقه — آیه 21

معانی کلمات:

• عِیشَةٍ: زندگی، زیستن و شیوهٔ زندگی.
• رَاضِیَةٍ: پسندیده، خشنودکننده و مورد رضایت (بهگونهای که صاحب آن از آن خشنود باشد و آن نیز موجب خشنودی او گردد).

تفسیر آیه:

پس از آنکه در آیات پیشین سخن از کسانی بود که نامهٔ اعمالشان به دست راستشان داده میشود و با شادی و سرور فریاد میزنند: «بیایید نامهام را بخوانید! من یقین داشتم که با پروردگارم دیدار خواهم کرد و به حساب و جزای او ایمان داشتم»، این آیه نتیجه و پاداش آنان را بیان میکند: پس او در زندگیای پسندیده و خشنودکننده قرار دارد. یعنی در آنجا نه اندوهی هست، نه ترسی، نه رنجی و نه هیچ ناخوشایندی؛ بلکه زندگی او چنان لذتبخش و آرام است که خود از آن راضی و خشنود است و خداوند نیز از او راضی است. این زندگی در بهشت برین است که نعمتهای آن جاودانه، درجات آن والا و میوههای آن در دسترس است؛ بهگونهای که هرگونه بخواهد از آنها برخوردار میشود. این عیش و نوش، پاداش اعمال صالحی است که در دنیا انجام داده و ایمان و یقینی که در دل داشته است.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به روز جزا و یقین به دیدار پروردگار، آرامشبخش دل انسان است و او را به عمل صالح ترغیب میکند.
• پاداش الهی تنها به اعمال ظاهری محدود نیست؛ بلکه نیتها و باورهای درونی نیز در آن نقش اساسی دارد.
• زندگی آخرت برای مؤمنان، زندگیای است که تمام خواستههای او را برآورده میسازد و هیچ نقص و کاستی در آن راه ندارد.
• این آیه امید را در دل مؤمنان زنده میکند که سختیها و زحمات دنیا در برابر نعمتهای جاودان آخرت ناچیز است و ارزش صبر و تقوا را دارد.