Surat Al-Haqqah — Ayat 26

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَلَمْ أَدْرِ : lan aku ora ngerti / aku ora sumurup
• مَا : apa
• حِسَابِيَهْ : petunganku / itungan amalku (yaiku hisab ing dina kiamat)

Dadi teges sakabehe: "Lan aku ora ngerti apa petunganku."

2) Katrangan/tapsir ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo kahanane wong-wong sing padha nampa kitab cathetan amale saka tangan kiwa ing dina kiamat. Wong-wong mau banjur padha getun lan nyesel banget. Ing ayat sadurunge, dheweke ngucap: "Aduh, muga-muga aku ora tau diwenehi kitab cathetan amalku." Banjur ing ayat iki dheweke nambahake pangucape: "Lan aku ora ngerti apa petunganku."

Tegese, dheweke kepengin banget yen ora ngerti babar pisan bab hisab utawa petungan amale, amarga yen ngerti, mesthi bakal ketemu karo azab lan siksa sing nggegirisi. Dheweke rumangsa ora ana gunane ngerti petungan amale, amarga asile mung nglarani lan nglairake penyesalan sing ora ana pungkasane. Dheweke kepengin yen ora tau ngerti bab hisab iku, supaya ora krasa abot lan nglarani atine.

Ing kene katon cetha yen wong kafir lan wong sing akeh dosane ing dina kiamat bakal ngrasakake getun sing gedhe banget. Dheweke ora mung nyesel amarga amale ala, nanging uga kepengin yen ora tau ngerti bab hisab, amarga kabeh sing dingerteni mung nuwuhake rasa wedi lan susah. Dheweke wis ora duwe pangarep-arep lan ora duwe dalan metu saka kahanan sing nggegirisi iku.

3) Faedah/piwulang sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah nyiyapake amal shalih sadurunge tekan dina kiamat, amarga ing dina iku ora ana gunane bandha, jabatan, utawa kekuwatan.
• Wong sing ora gelem ngerteni lan nglakoni perintahe Allah ing donya, ing akhirat bakal kepengin yen ora ngerti bab hisab, amarga kabeh sing dingerteni mung nuwuhake getun.
• Dadi wong mukmin kudu tansah ngupaya ngerti bab agama, nanging ngertine iku kudu diiringi amal, supaya ing akhirat ora dadi penyesalan.
• Ayat iki nuduhake gedhene katresnan lan kawelasan Allah marang manungsa, amarga wis diwenehi peringatan ing donya supaya bisa mertobat lan nyiyapake bekal.
• Kita kudu tansah ndedonga supaya diwenehi husnul khatimah lan nampa kitab amal saka tangan tengen, supaya ora kalebu golongane wong sing getun kaya sing disebutake ing ayat iki.