Surja El-Hakka — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• "E lem edri": "Sikur të mos e kisha ditur" – shprehje keqardhjeje dhe dëshpërimi të thellë.
• "Ma hisabijeh": "Çfarë është llogaria ime" – domethënë, çfarë do të jetë përfundimi i llogarisë së tij.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar na tregon gjendjen e mjerueshme të atij që e merr librin e veprave të tij në dorën e majtë. Ai, në atë moment të tmerrshëm, pendohet dhe thërret me keqardhje: "Ah, sikur të mos ma kishin dhënë librin tim! Sikur të mos e kisha ditur se çfarë është llogaria ime!" Kjo është një shprehje e dëshpërimit të plotë, sepse ai e di se llogaria e tij është e keqe dhe se dënimi e pret. Ai dëshiron që të mos e kishte ditur kurrë atë që e pret, sepse dija për këtë i shton vuajtjen dhe hidhërimin. Kjo gjendje tregon pendimin e vonë, kur pendimi nuk pranohet më, dhe dëshirën e kotë për t'u kthyer pas, e cila nuk do të realizohet kurrë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Rëndësia e përgatitjes për Ditën e Llogarisë: Ky ajet na kujton se çdo njeri do të përballet me llogarinë e veprave të tij, prandaj duhet të përgatitemi duke bërë vepra të mira dhe duke u penduar nga mëkatet para se të vijë ai moment.
2. Keqardhja nuk sjell dobi pas vdekjes: Pendimi dhe keqardhja në atë ditë nuk do të pranohen, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit të sinqertë në këtë jetë, kur pendimi është i pranuar.
3. Frika nga pasoja e veprave: Ajeti na mëson të kemi frikë nga pasojat e veprave tona dhe të jemi të kujdesshëm në çdo veprim që bëjmë, sepse çdo gjë do të regjistrohet dhe do të llogaritet.
4. Vlera e diturisë së dobishme: Njeriu duhet të kërkojë dituri që e afron te Allahu dhe që e ndihmon në jetën e tij, e jo dituri që i sjell dëm atij në Ditën e Gjykimit.
5. Mëshira e Allahut ndaj besimtarëve: Ky ajet na bën të kuptojmë mirësinë e Allahut ndaj atyre që i japin librin në dorën e djathtë, sepse ata do të jenë të lumtur dhe të kënaqur, ndryshe nga këta fatkeqë që dëshirojnë të mos ekzistonin.