Аль-Хакка сүрәсе — Аять 27

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَا لَيْتَهَا — “әгәр дә ул булса иде” яки “кайгы, ул булсачы иде” мәгънәсендәге үкенү һәм сагыш белдерүче сүз.
• الْقَاضِيَةَ — “киселгән”, “тәмам итүче”, ягъни гомерне өзүче һәм аннан соң терелү булмаган үлем.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендә гамәл дәфтәре сул кулына бирелгән кешеләрнең хәлен сөйли. Ул кеше үзенең хәлен күреп, бик каты үкенә һәм әйтә: “Әгәр дә минем дөньядагы үлемем соңгы булсачы иде! Әгәр шул үлем минем гомеремне тулысынча өзеп, мин терелмәсәм иде!” Ул дөньядагы үлеменең ахыргы үлем булуын, ягъни аннан соң терелү һәм хисап булмавын тели. Чөнки ул хәзер үзенең гөнаһларын һәм аның каршында торган каты җәзаны күрә, шуңа күрә ул үлемнең аны тулысынча бетереп, ул хәлдән коткаруын тели. Ләкин бу теләк юкка, чөнки ул инде терелтелгән һәм хисап алдында тора.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кыямәт көнендәге үкенү һәм сагышның файдасы булмаячак, шуңа күрә бүген, дөньяда вакыт бар чакта, гөнаһлардан тәүбә итеп, изге гамәлләр кылырга ашыгырга кирәк.
• Бу аять кешенең ахирәттәге хисапның чын булуына ышануын ныгыта һәм аны дөньядагы гамәлләрен уйлап эшләргә өнди.
• Үлем — һәркемгә киләчәк хакыйкать, ләкин мөэмин өчен ул яхшылыкка юл ачучы, ә гөнаһлы кеше өчен үкенү чыганагы булачак. Шуңа күрә һәрберебез үлемгә әзерләнергә тиеш.