سورت حاقه — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• يَا لَيْتَهَا: کاشکې چې دا (مړینه) — هغه مړینه چې په دنیا کې یې کړې وه.
• الْقَاضِيَةَ: هغه قاطعه او فیصله کوونکې — یعنې هغه مړینه چې د تل لپاره د ژوند پای ته رسوونکې وي او وروسته بیا ژوندي کېدل نه وي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغه چا خبره بیانوي چې خپل عملونه په چپ لاس کې ورکړل شي — یعنې هغه بدبخته کس چې د قیامت په ورځ به د خپل بد حالت په لیدو سره له ډېر پښېمانۍ او حسرته وايي: "کاشکې چې هغه مړینه چې ما په دنیا کې کړې وه، هغه وروستۍ او فیصله کوونکې مړینه وای، چې وروسته به مې بیا ژوندي کول نه وای." دغه خبره د هغه چا له ژبې راوځي چې د قیامت د هولناکۍ او د خپل بد انجام په لیدو سره د مرګ تمنیٰ کوي، خو دغه تمنیٰ به یې هېڅ ګټه نه کوي، ځکه چې د قیامت ورځ راغلې او د حساب وخت رسېدلی دی. هغه غواړي چې له دې سخت عذاب او رسوایۍ څخه خلاص شي، خو د خلاصون لار نشته.

فايدې او عبرتونه:

• دا آیت د قیامت د ورځې د هول او د هغو کسانو د سخت حالت څرګندونه کوي چې په دنیا کې یې د الله له احکامو سرغړونه کړې ده.
• د پښېمانۍ او حسرت هغه وخت ګټه نه لري چې د حساب وخت راشي؛ نو انسان باید په دنیا کې له مرګ مخکې د خپلو عملونو په اصلاح کې بیړه وکړي.
• دا آیت انسان ته دا درس راکوي چې د الله له عذابه ووېرېږي او د هغه د رحمت او مغفرت په لور رجوع وکړي، څو د قیامت په ورځ له داسې حسرت او پښېمانۍ څخه خوندي پاتې شي.
• په دې آیت کې د آخرت د ژوند د حقانیت او د حساب او کتاب د حتمي والي ثبوت دی، چې هر انسان باید د دې ورځې لپاره چمتوالی ولري.