Surah Al-Haqqah — Talata 34

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Wa lā yaḥuḍḍu" – Hindi siya naghihikayat o nag-uudyok.
• "ʿalā ṭaʿāmi al-miskīni" – sa pagpapakain sa mga dukha at nangangailangan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan ng isa sa mga katangian ng taong makasalanan na paparusahan sa Kabilang Buhay. Siya ay hindi lamang nagpapabaya sa pagtulong sa mga mahihirap, kundi hindi rin niya hinihikayat ang ibang tao na magpakain sa mga dukha at nangangailangan. Ang kanyang puso ay puno ng pagkamakasarili at kawalan ng malasakit sa kapwa. Sa halip na maging bukas-palad at maging dahilan ng kabutihan para sa iba, siya ay nagiging hadlang pa sa pagkalat ng kabutihang ito. Ang ganitong ugali ay nagpapakita ng kanyang kawalan ng pananampalataya at pagmamahal sa kapwa, na siyang dahilan ng kanyang kaparusahan sa Impiyerno.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang nasa salita kundi nasa gawa, lalo na sa pagtulong sa mga nangangailangan.
2. Ang paghikayat sa iba na gumawa ng mabuti ay isang malaking kabutihan na may gantimpala, at ang pagpapabaya rito ay may pananagutan.
3. Ang pagmamalasakit sa mga mahihirap ay tanda ng kabutihan ng puso at katibayan ng tunay na pagka-Muslim.
4. Ang Islam ay nagtuturo ng pagkakaisa at pagtutulungan sa lipunan, kung saan ang mayaman ay may tungkulin sa mahirap.