Surah Al-Haqqah — Aya 34

Ma'anar Kalmomi:

• "لَا يَحُضُّ": Ba ya ƙarfafa wa mutane, ba ya kwadaitar da su.
• "طَعَامِ الْمِسْكِينِ": Abincin matalauci wanda yake buƙatar taimako.

Tafsiri:

Wannan aya tana cikin bayanin halin mugun mutum wanda yake shiga wuta, kuma tana nuna cewa wannan mai laifi ba wai kawai ya ƙi ciyar da matalauci da kansa ba, amma har ma ba ya ƙarfafa wa wasu mutane su yi hakan ba. Shi kansa ba ya ba da abinci ga matalauci, kuma ba ya umurtar iyalinsa ko abokansa ko al'ummarsa da su taimaki mabukata. Wannan yana nuna tsananin rashin tausayi da rashin jin ƙai a cikin zuciyarsa, har ma ya kasa yin magana mai kyau ko nasiha ga wasu don su yi kyauta da abinci ga talakawa. A wani wurin kuma an ambaci cewa shi mai laifi ne wanda bai gaskata da Allah ba, kuma bai yi aiki da umarninSa ba, don haka bai amfani dukiyarsa wajen taimakon mabukata, kuma bai ma yi ƙoƙari ya jawo hankalin mutane zuwa ga wannan aikin alheri ba. Wannan yana nuna cewa zuciyarsa ta taurare har ta kai ga ba ya son alheri ga kowa, ko da kuwa ba shi da ikon yin hakan da kansa.

Fa'idodin da ake samu daga aya:

• Ƙarfafa mutane su yi taimako da abinci ga matalauta wani abu ne mai girma a wajen Allah, wanda yake nuna cikakken imani da tausayi.
• Mutum da ya kasa yin alheri da kansa, bai kamata ya hana wasu su yi ba, amma ya kamata ya ƙarfafa su da magana mai kyau.
• Rashin tausayi da ƙin taimakon mabukata yana daga cikin halayen da ke kusantar da mutum zuwa ga azabar Allah.
• Aikin alheri ba wai kawai yin shi da kai ba ne, har ma yada shi da ƙarfafa wasu a kai yana da lada mai girma.
• Wannan aya tana koya mana cewa musulmi ya kamata ya kasance mai son alheri ga dukkan mutane, musamman ga mabukata, kuma ya yi amfani da duk wata hanya da zai iya don taimaka musu.