Surja El-Hakka — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• Kâhin (كاهن): Ai që pretendon se i di gjërat e fshehta dhe flet me anë të hamendjeve dhe fallit, duke u mbështetur në ndihmën e xhinëve.
• Krylîlân mâ tethedhkerûn (قليلاً ما تذكرون): Pak është mendimi dhe reflektimi juaj, ose në kuptimin: nuk mendoni fare.

Tefsiri i Ajetit:

Kur'ani Famëlartë nuk është as fjalë e një poeti, e as fjalë e një fallxhiu (kâhin), siç pretendonin idhujtarët arabë. Fjalët e fallxhinjve janë të mbështetura në hamendje, mashtrim dhe trillime, ndërsa Kur'ani është i mbushur me urtësi, drejtësi dhe të vërteta që flasin vetë. Ai është fjalë e Allahut, Zotit të botëve, që ia shpalli të Dërguarit të Tij, Muhamedit (paqja qoftë mbi të). Megjithatë, njerëzit janë shumë pak që mendojnë dhe reflektojnë për këtë dallim të qartë; ata nuk e shqyrtojnë me vëmendje përmbajtjen e tij për ta dalluar të vërtetën nga e pavërteta. Pak është ai që e kupton këtë të vërtetë, madje shumica e tyre janë larg çdo mendimi dhe reflektimi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kur'ani është fjalë e Allahut, jo fjalë njerëzish, dhe kjo është një nga dëshmitë më të mëdha të vërtetësisë së tij.
2. Dallimi mes fjalës së Allahut dhe fjalës së njerëzve është i qartë për këdo që mendon me arsye të shëndoshë.
3. Nxitje për reflektim dhe meditim mbi Kur'anin, sepse vetëm kështu njeriu arrin ta dallojë të vërtetën nga e pavërteta.
4. Tërheqje e vëmendjes ndaj rrezikut të hamendjeve dhe fallit, të cilat janë larg rrugës së drejtë.
5. Kur'ani është mrekulli e përjetshme që sfidon njerëzit dhe xhinët, dhe kjo tregon madhështinë e Islamit dhe fuqinë e Allahut.