سوره حاقه — آیه 50

معانی کلمات:

• لَحَسْرَةٌ: حسرت به معنای ندامت شدید و افسوس بزرگ است؛ اندوهی که انسان را از درون میسوزاند و آرزوی بازگشت و جبران را در دل ایجاد میکند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: «و همانا این قرآن برای کافران مایهی حسرت و ندامت بزرگی است». این حسرت و افسوس در روز قیامت به اوج خود میرسد، زمانی که کافران عذاب الهی را با چشم خود میبینند و در مقابل، نعمتهای بیپایان بهشتی را مشاهده میکنند که نصیب مؤمنان به این قرآن شده است. آنها در آن روز به شدت پشیمان میشوند که چرا در دنیا به این کتاب آسمانی ایمان نیاوردند و آن را تصدیق نکردند، در حالی که آیات آن کاملاً روشن و آشکار بود و هیچ ابهامی در حقانیت آن وجود نداشت. این حسرت نه تنها به خاطر عذابی است که دامنگیرشان شده، بلکه به خاطر نعمتهایی است که از دست دادهاند و هرگز به آنها نخواهند رسید. قرآن کریم حق ثابت و یقینی است که هیچ شک و تردیدی در آن راه ندارد، و تکذیب آن جز ندامت و حسرت برای تکذیبکنندگان نتیجهای در پی نخواهد داشت.

فواید و درسهای آیه:

1. قرآن کریم نعمتی است که انکار آن، انسان را در زمرهی زیانکاران قرار میدهد و مایهی حسرت ابدی او میشود.
2. ایمان به قرآن، کلید سعادت و رهایی از عذاب است؛ پس چه زیباست که انسان در همین دنیا با تدبر در آیات آن، راه هدایت را برگزیند و از حسرت روز قیامت در امان بماند.
3. این آیه مؤمنان را به شکرگزاری این نعمت بزرگ ترغیب میکند و آنان را به تمسک هرچه بیشتر به قرآن فرا میخواند، تا در دنیا و آخرت از رحمت الهی بهرهمند شوند و هرگز گرفتار پشیمانی نگردند.