سوره اعراف — آيت 108

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• وَنَزَعَ: ۽ ڪڍيائين، ٻاهر ڪڍيائين.
• يَدَهُ: پنهنجو هٿ.
• بَيْضَاءُ: اڇو، سفيد.
• لِلنَّاظِرِينَ: ڏسندڙن لاءِ، يعني جيڪي به ڏسن سي حيران ٿي وڃن.

2) آيت جي تفسير:

پوءِ موسىٰ عليه السلام پنهنجو هٿ پنهنجي گريبان ۾ داخل ڪيو ۽ ٻاهر ڪڍيائين، ته اوچتو اهو هٿ اڇو ٿي چمڪڻ لڳو. اهو اڇو هٿ ڪنهن به مرض يا برص جي ڪري نه هو، پر اهو الله تعالىٰ جي طرفان هڪ روشن معجزو هو، جيڪو ڏسندڙن جي اکين کي چٽو نظر ايندو هو ۽ ان جي چمڪ ۾ عجيب روشني هئي. جڏهن موسىٰ عليه السلام اهو هٿ واپس پنهنجي گريبان ۾ داخل ڪيو ته اهو ٻيهر پنهنجي اڳئين رنگ ۾ اچي ويو، جيئن باقي سڄي جسم جو رنگ هو. هي هڪ واضح نشاني هئي فرعون ۽ سندس قوم لاءِ، ته موسىٰ عليه السلام الله جو سچو نبي ۽ رسول آهي، ۽ هي ڪو جادو نه پر الله جي قدرت جو ظهور هو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعالىٰ پنهنجي نبين کي اهڙا معجزا عطا فرمائيندو آهي، جيڪي سندن سچائي جي تصديق ڪن ٿا ۽ ماڻهن کي هدايت جي طرف راغب ڪن ٿا.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته الله جي قدرت بيحد ۽ بيپناهه آهي، هو جنهن شيءِ کي چاهي، ان کي اهڙيءَ طرح بدلائي سگهي ٿو، جيئن هٿ کي چمڪندڙ اڇو بڻائي ڇڏي.
• ان ۾ عبرت آهي ته سچي معجزي ۽ جادو ۾ فرق آهي؛ معجزو الله جي طرفان هوندو آهي ۽ ان ۾ ماڻهن لاءِ هدايت ۽ رحمت هوندي آهي، جڏهن ته جادو ڪوڙ ۽ فريب هوندو آهي.
• اهو اسان کي ترغيب ڏئي ٿو ته اسان الله جي نشانين تي غور ۽ فڪر ڪيون، ۽ انهن کي قبول ڪري هدايت حاصل ڪيون، جيئن قرآن ۾ بيان ڪيل واقعا اسان لاءِ نصيحت جو سبب بڻجن.