Sure A'râf — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• خَلَقْنَاكُمْ (Halaknâküm): Sizi yarattık. Burada hitap insanlığın atası Âdem'e (a.s.) yöneliktir; insan nesli onun soyundan geldiği için çoğul zamir kullanılmıştır.
• صَوَّرْنَاكُمْ (Savvernâküm): Size şekil verdik, sûretinizi en güzel biçimde düzenledik.
• اسْجُدُوا (Üscüdû): Secde edin, saygıyla eğilin. Bu secde, ibadet secdesi değil; Âdem'e (a.s.) duyulan saygı ve hürmet secdesidir.
• إِبْلِيسَ (İblîs): Cinlerden olan, Allah'ın rahmetinden kovulmuş lanetli varlık.
• مِنَ السَّاجِدِينَ (Mine's-sâcidîn): Secde edenlerden olmadı.

Tefsir:

Ey insanlar! Allah Teâlâ, sizin aslınız olan babanız Âdem'i (a.s.) yoktan var etti. Onu en güzel sûrette, en mükemmel kıvamda şekillendirdi. Sonra meleklerine, bu büyük ve şerefli varlığa saygı olarak secde etmelerini emretti. Meleklerin hepsi bu emre itaat ederek secdeye kapandılar. Ancak İblîs, bu emre karşı geldi; büyüklük tasladı, kibir ve inat göstererek secde edenlerden olmadı.

Bu olay, insanın Allah katındaki yüce değerini ve şerefini ortaya koymaktadır. Allah, Âdem'i (a.s.) yaratıp ona kendi ruhundan üflediğinde, meleklerine onu tazim etmelerini emretmiş; bu, insanın diğer varlıklardan üstün kılındığının açık bir göstergesidir. İblîs'in bu emre karşı gelmesi ise kibrin ve kıskançlığın insanı nasıl helâke sürüklediğinin en büyük ibretidir.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize şunu öğretir: Allah'ın emrine teslim olmak, kulluğun özüdür. Melekler, akıllarına ve kendi konumlarına bakmadan Allah'ın emrini yerine getirdiler; İblîs ise kendi nefsini öne alarak isyan etti ve ebedî hüsrana uğradı. Bizler de hayatımızın her alanında Allah'ın emirlerine uyduğumuzda yüceliriz; kibirlenip O'nun emrine karşı geldiğimizde ise İblîs'in yolunu izlemiş oluruz. Rabbimiz, bizleri itaatkâr kullarından eylesin ve kibirden uzak, tevazu sahibi müminlerden olmayı nasip etsin. Âmin.