ซูเราะฮฺ อัล-อะรอฟ — อายะฮฺ 190

คำอธิบายคำศัพท์:

• صَالِحًا หมายถึง บุตรที่สมบูรณ์แข็งแรง มีร่างกายปกติ ไม่พิการหรือบกพร่อง
• شُرَكَاءَ หมายถึง การตั้งภาคีหรือหุ้นส่วนให้แก่อัลลอฮ์
• فِيمَا آتَاهُمَا หมายถึง ในสิ่งที่พระองค์ประทานให้แก่ทั้งสอง คือบุตรคนนั้น
• فَتَعَالَى หมายถึง ความสูงส่ง ความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากการมีภาคี

การตีความหมาย:

เมื่ออัลลอฮ์ทรงตอบรับคำวิงวอนของบิดามารดาคู่หนึ่ง (อาดัมและฮัฟวา/เอวา) และประทานบุตรที่สมบูรณ์แข็งแรงให้แก่พวกเขาทั้งสองตามที่ได้วิงวอนขอไว้ พวกเขาทั้งสองก็ได้ตั้งภาคีแก่อัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้แก่พวกเขา โดยการตั้งชื่อบุตรว่า "อับดุลฮาริษ" (ผู้รับใช้ของฮาริษ) ซึ่งฮาริษเป็นชื่อของชัยฏอน การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการตั้งภาคีในด้านการตั้งชื่อและการพรรณนา ไม่ใช่การตั้งภาคีในการเคารพภักดีหรือการศรัทธาในความเป็นพระเจ้า เนื่องจากพวกเขาทำไปเพราะความกลัวว่าบุตรจะถูกชัยฏอนทำร้าย หลังจากนั้นพระองค์อัลลอฮ์ทรงสูงส่งและบริสุทธิ์ยิ่งจากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคีต่อพระองค์

จากนั้นพระองค์ทรงเปลี่ยนไปกล่าวถึงกลุ่มชนที่เคารพภักดีสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์จากลูกหลานของอาดัมและฮัฟวา ซึ่งพวกเขาได้ตั้งภาคีแก่อัลลอฮ์อย่างแท้จริงในการเคารพภักดีและการศรัทธาในความเป็นพระเจ้า อัลลอฮ์ทรงสูงส่งและบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคีทั้งหลาย

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การตั้งภาคีแก่อัลลอฮ์มีหลายระดับ แม้แต่การตั้งชื่อที่ไม่เหมาะสม เช่น การตั้งชื่อที่สื่อถึงการเคารพสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ ก็ถือเป็นความผิดที่ต้องหลีกเลี่ยง
2. การวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ด้วยความจริงใจเป็นเหตุให้พระองค์ทรงตอบรับ และเมื่อพระองค์ทรงประทานความโปรดปราน เราควรขอบคุณพระองค์ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ ไม่ใช่ตั้งภาคีต่อพระองค์
3. อัลลอฮ์ทรงสูงส่งและบริสุทธิ์จากทุกสิ่งที่มนุษย์ตั้งภาคีต่อพระองค์ ไม่ว่าการตั้งภาคีนั้นจะเป็นการตั้งภาคีเล็กน้อยหรือใหญ่โตก็ตาม
4. การตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ในการสร้างสรรค์และการประทานความโปรดปราน ทำให้หัวใจเต็มไปด้วยความสำนึกในบุญคุณ และหันหน้าเข้าหาพระองค์แต่เพียงผู้เดียว
5. บทเรียนสำคัญที่ว่า การตั้งภาคีอาจเกิดขึ้นได้แม้ในหมู่ผู้ที่มีความรู้และใกล้ชิดกับพระเจ้า ดังนั้นเราจึงต้องระมัดระวังและขอความคุ้มครองจากอัลลอฮ์ให้พ้นจากการตั้งภาคีในทุกรูปแบบ