Sura Al-A'raf — Aya 190

Maana ya Maneno:

• Ātāhumā: Aliwapa wote wawili (Adamu na Hawa).
• Ṣāliḥan: Mtoto mwema, mwenye afya na umbo kamili.
• Shurakā'a: Washirika (kumfanya asiye Mwenyezi Mungu kuwa mshirika katika kumtaja au kumtii).
• Fat'āla Allāhu: Mwenyezi Mungu ametakasika na kupita juu ya kila upungufu.

Ufafanuzi wa Aya:

Baada ya Mwenyezi Mungu kumjibu Adamu na Hawa (peace be upon them) ombi lao, na kuwapa mtoto mwema, mwenye afya na umbo kamili kama walivyokuwa wakiomba, walifanya kosa kubwa: walimfanya Mwenyezi Mungu kuwa na washirika katika kile alichowapa. Hii ilikuwa kwa kumtaja mtoto huyo kwa jina lisilomfaa Mwenyezi Mungu, kama vile "Abdul-Hārith" (mtumwa wa Harith) — jina ambalo linaashiria kumtambulisha mwingine badala ya Mwenyezi Mungu. Hii haikuwa kwa imani ya kwamba kuna mungu mwingine, bali ilikuwa ni ushirikina katika jina na sifa, si katika ibada na uumbaji. Kisha Mwenyezi Mungu anajitakasa na kupita juu ya ushirikina wote wanaofanya watu, na anawatangazia washirikina kwamba Yeye ndiye Mwenyezi Mungu wa pekee, Mola Mlezi, asiye na mshirika wala mwenza.

Wataalamu wengine wanasema kwamba mwanzo wa aya hii unahusu Adamu na Hawa, lakini mwisho wake unahusu watu wote wanaofanya ushirikina, kwani ushirikina wa aina hii (kumtaja mtu kwa jina lisilomfaa Mwenyezi Mungu) ulitokea kwa baadhi ya watu, na Mwenyezi Mungu anawalaumu wote wanaofanya hivyo.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Umoja wa Mwenyezi Mungu (Tawhid) ni msingi wa dini yote; ni wajibu kumtambua Mwenyezi Mungu kwa sifa zake zote za utukufu, na kumtakasa kutokana na kila upungufu.
2. Tahadhari dhidi ya ushirikina mdogo (Shirk al-Asghar) — kama vile kumtaja mtu kwa jina lisilomfaa Mwenyezi Mungu, au kutumia maneno yanayoashiria kumshirikisha mwingine — ni kitu kinachomkasirisha Mwenyezi Mungu na kinapaswa kuepukwa.
3. Kukubali neema za Mwenyezi Mungu kwa moyo wa shukrani na unyenyekevu, si kwa kujivuna au kumshirikisha Mwenyezi Mungu na wengine.
4. Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa rehema — anasikia maombi ya waja wake na anawajibu, lakini ni lazima tujilinde dhidi ya kufanya makosa baada ya kupata neema.
5. Kujitakasa (Tanzih) ni sifa ya Mwenyezi Mungu; Yeye ni mtakatifu kutokana na washirika wote, na hii inatupa uhakika kwamba dini ya Uislamu ndiyo dini ya haki iliyo sawa na fitra ya binadamu.