Аль-Араф сүресі — Аят 190

1. Сөздердің мағынасы:

— «صَالِحًا»: жақсы, түзу, салиқалы ұрпақ.

— «شُرَكَاءَ»: серіктер, ортақтар.

— «فَتَعَالَى»: Аллаһ биік әрі пәк, ол кемшіліктен алыс.

— «عَمَّا يُشْرِكُونَ»: олардың серік қосуынан, яғни Аллаһқа теңестіріп жатқан нәрселерінен.

1. Түсіндірмесі:

Аллаһ Тағала бұл аятта адамзат тарихындағы бір маңызды оқиғаны баяндайды. Жұп болып қосылған ерлі-зайыпты Аллаһтан түзу, салиқалы перзент сұрап, тілек тілейді. Аллаһ олардың тілегін қабыл етіп, оларға жақсы ұрпақ береді. Алайда олар сол берілген нығметті Аллаһ жалғыз өзі жаратқан болса да, оны басқаға теліп, баласын Аллаһтан өзгеге құл етіп атайды. Бұл — Аллаһтың берген игілігіне басқаны серік қосу, яғни шүкірсіздік пен адасу. Кейбір әулеттер баласын «Абдул-Харис» деп атап, оны Аллаһтан өзгеге қатыстырды. Бұл іс имандағы тазалыққа нұқсан келтіретін қателік еді. Аллаһ Тағала осындай серік қосудан пәк әрі биік. Ол жалғыз Раббы, жалғыз Ие, серігі жоқ.

Бұл аяттың басындағы оқиға Аллаһтың берген нығметіне шүкір етудің маңыздылығын көрсетсе, соңында адамзаттың жалпы серік қосу әрекеттерінен аулақ болуға шақырады. Яғни, аят адамзаттың тарихындағы кейбір топтардың серік қосу әрекетін әшкерелеп, Аллаһтың жалғыздығын, оған ешкімді теңестірмеу керектігін ұқтырады.

1. Пайдалы қағидалар:

— Аллаһтың берген нығметтеріне шүкір ету — иманның көрінісі. Перзент те, басқа да игіліктер Аллаһтың сыйы.

— Балаға жақсы есім қою, оны Аллаһқа құлдықпен байланыстыру — имандылықтың белгісі. Баланы Аллаһтан өзгеге телу — үлкен қателік.

— Аллаһ тек жалғыз Раббы, Оның серігі жоқ. Оған ешкімді теңестіру — ширк, яғни үлкен күнә.

— Бұл аят адамды Аллаһтың бірлігін мойындауға, Оған шүкір етуге және серік қоспауға шақырады.

— Ислам — таза монотеизм діні. Ол адамды Аллаһпен тікелей байланысқа шақырып, Одан басқаға құлдық қылудан қорғайды.

— Құран аяттары адамзатты ойлануға, өткен қауымдардың қателіктерінен сабақ алуға жетелейді. Бұл — иманды нығайтып, Аллаһқа деген сенімді арттыратын ғибрат.