Sure A'râf — Ayet 65

Kelime Anlamları:

• Âd: Hz. Nuh'un kavminden sonra yaşamış, güçlü ve iri yapılı, Arap yarımadasının güneyinde (Ahkâf bölgesi) yaşayan eski bir kavim.
• Hûd: Bu kavme gönderilen, soylarından gelen peygamber.
• İlâh: Kendisine ibadet edilen, tapınılan varlık.
• Tettekûn: Allah'ın azabından sakınır, O'na karşı gelmekten korunursunuz.

Tefsir:

Yüce Allah, kullarına olan rahmetinin bir gereği olarak, her topluma kendi dillerini konuşan, kendi içlerinden bir peygamber göndermiştir. Bu âyet-i kerimede de Âd kavmine, onların kardeşleri olan Hûd aleyhisselam'ın gönderildiği haber verilmektedir. "Kardeşleri" ifadesi, onun bu kavimle aynı soydan geldiğini, onların içinden biri olduğunu gösterir; böylece tebliğinin daha etkili olması ve "o bizden biri, onu tanıyoruz" diyerek sözünü dinlemeleri kolaylaşmıştır.

Hûd aleyhisselam, kavmine şöyle seslenmiştir: "Ey kavmim! Yalnızca Allah'a kulluk edin. Sizin için O'ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Putlara tapmayı bırakın; çünkü onlar size ne fayda ne de zarar verebilir. İbadete lâyık olan yalnızca Allah'tır. O halde O'nun azabından sakınmaz mısınız? Emirlerine uyup yasaklarından kaçınarak takvâ sahibi olmaz mısınız?"

Bu davet, tevhidin özüdür. Hûd peygamber, kavmine önce en büyük gerçeği, yani Allah'ın birliğini hatırlatmış, ardından da onları takvâya, yani Allah'a karşı gelmekten sakınmaya çağırmıştır. Bu, her peygamberin ümmetine yaptığı ilk ve en temel çağrıdır: "Allah'tan başka ilâh yoktur ve O'na karşı gelmekten sakının."

Bu âyet bize, tebliğin ve davetin önceliğinin her zaman tevhid olduğunu öğretir. İnsanları ıslah etmenin yolu, önce kalplerini Allah'a bağlamaktan geçer. Hûd aleyhisselam'ın bu yumuşak ve merhametli üslubu, "Ey kavmim" diye başlaması, bizlere de insanları uyarırken ve İslam'a davet ederken güzel söz söylememiz, onlara karşı şefkatli ve merhametli olmamız gerektiğini gösterir. Çünkü davetin amacı, insanları kazanmak ve onları cehennem azabından kurtarmaktır. Bu sebeple bizler de kardeşlerimizi güzel bir üslupla, hikmetle ve güzel öğütle Allah'a ve Resulüne davet etmeliyiz. Unutmayalım ki kurtuluş, ancak Allah'a ihlasla kulluk etmekte ve O'na karşı gelmekten sakınmakta, yani takvâdadır.