سورت اعراف — آیت 91

د معنايي کلمې:

• الرَّجْفَةُ: سخته زلزله او ځمکلړزېدنه.
• جَاثِمِينَ: په مخونو او ګونډو پروت، بې حرکته او مړه.

تفسير:

نو شعيب عليه السلام ته د هغه د قوم له لوري سپکاوی او د الله تعالی د رسولانو د درواغجن بللو وروسته، الله تعالی پر هغوی سخت عذاب نازل کړ. دوی ته سخته زلزله راغله، چې ځمکه يې ترې وخوځېده او ټول يې په خپلو کورونو کې مړه او بې حرکته کړل. دوی سهار ته ورسېدل، خو په داسې حال کې چې ټول په خپلو کورونو کې په مخونو پروت او هلاک شوي وو. دا هغه سزا وه چې د دوی د سرکشۍ او د حق د رد کولو له امله ورته ورکړل شوه.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی عذاب کله هم له غافلۍ او سرکشۍ څخه لرې نه دی، او هر هغه څوک چې د حق پر وړاندې ودرېږي، د الله تعالی ناراضۍ او عذاب به ورسره وي.
• د دې آيت له لارې موږ ته دا معلومېږي چې الله تعالی خپل رسولان د خپل قوم د هدایت لپاره لېږي، خو کله چې قوم د هغوی پر وړاندې سرکشي وکړي، نو عذاب به پرې راشي.
• دا آيت موږ ته د الله تعالی د قدرت يادونه کوي، چې هغه کولای شي هر وخت او هر ځای خپل بندګان په عذاب ونیسي، نو موږ بايد له هغه څخه ووېرېږو او د هغه په احکامو عمل وکړو.
• د دې آيت له لارې موږ ته دا هم معلومېږي چې د الله تعالی عذاب کله ناڅاپه او په داسې حال کې راځي چې انسان يې تمه نه لري، نو موږ بايد تل د الله تعالی په اطاعت کې اوسو او له معصيت څخه ځان وساتو.