ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 91

የቃላት ፍች፡-

• الرَّجْفَةُ (አር-ረጅፋቱ)፡- ጠንካራ የመሬት መንቀጥቀጥ (የመሬት መዘንጋት)።
• جَاثِمِينَ (ጃሲሚን)፡- በጉልበታቸው ተንበርክከው የሞቱ፣ ፊታቸውን ወደ መሬት ጥለው የወደቁ ሙታን ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ይህች አንቀጽ የሚያመለክተው የነቢዩ ሹዓይብ (ዐለይሂሰላም) ሕዝቦች የሆኑትን የመድየን ሰዎች እጣ ፈንታ ነው። እነርሱ በመለኪያና በሚዛን ሲያጭበረብሩ፣ ሰዎችን ከመልካም ነገር ሲከለክሉና በምድር ላይ ማጥፋትን ሲያደርጉ በነበሩ ጊዜ፣ ነቢዩ ሹዓይብ ወደ እነርሱ ተልከው ወደ አላህ አምላኪነትና ወደ ቀጥታ መንገድ ጠርተዋቸዋል። ነገር ግን እነርሱ በትዕቢትና በክህደታቸው ላይ ጸኑ። ስለዚህ የአላህ ቅጣት ወረደባቸው፤ ኃይለኛ የሆነ የመሬት መንቀጥቀጥ (የመሬት መዘንጋት) ያዛቸው፤ በዚያው ምድራቸው ውስጥ በጉልበታቸው ተንበርክከው፣ ፊታቸውን ወደ መሬት ጥለው በሙታንነት አነጋቸው። ሙሉ በሙሉ ጠፉ፤ ከቤታቸውም ሳይወጡ በውስጡ ሞተው ቀሩ። ይህ ቅጣት የመጣው አላህን በመካድና የመልእክተኛውን ቃል ባለመቀበል ምክንያት ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ቅጣት በድንገት ሊመጣ ይችላል፤ ስለዚህ ሰው ከኃጢአት እየራቀ ወደ አላህ በመመለስ ላይ መቸኮል አለበት።
2. በሰዎች መካከል በመለኪያና በሚዛን ማጭበርበር፣ ሰዎችን መበደልና በምድር ላይ ማጥፋት የአላህን ቁጣ የሚስቡ ታላላቅ ኃጢአቶች ናቸው።
3. የአላህ ቅጣት ፍትሐዊ ነው፤ ነቢያትን የካዱና በክፉ ሥራ ላይ የጸኑ ሕዝቦች ሁሉ በዚህ ዓለምም ሆነ በመጪው ዓለም የቅጣት ዕጣ ይነገሣቸዋል።
4. አንቀጹ የአላህን ቸርነትና ርኅራኄ ያስታውሰናል፤ እርሱ ባለ ጸጋ ነውና ለተመለሱ ሰዎች ይቅርታ ያደርጋል፤ ነገር ግን በክህደትና በትዕቢት ላይ ለሚጸኑ ሰዎች ቅጣቱ ከባድ ነው።
5. የመልእክተኞችን ትምህርት መቀበልና ከእነርሱ ጋር መሄድ የዳንነት መንገድ መሆኑን እንማራለን፤ እነርሱን መካድ ግን ወደ ጥፋት ይመራል።