Suurah Al-A'raaf — Aayad 91

Macnada Erayada:

• الرَّجْفَةُ (Ar-Rajfah): Dhulgariir daran oo aad u xoog badan.
• جَاثِمِينَ (Jaathimiin): Kuwa dhintay oo ku dhacay jilbaha iyo wejiga, iyagoo meel ku sugan oo aan dhaqaaqayn, sida dhagax.

Tafsiirka Aayadda:

Markii ay shucuubkii (Qoomkii Nebi Shucayb) ku madax adaygeen xaqiisa, oo ay ku sii socdeen gaalnimadooda iyo xadgudubkooda, ayaa waxaa ku dhacay dhulgariir daran oo xoog badan, kaas oo gariiriyey dhulkooda, oo ay ku halaagmeen. Waxayna noqdeen kuwo ku dhintay guryahooda iyagoo ku dhacay jilbaha iyo wejiga, oo ah xaalad muujinaysa ciqaab daran oo ku timid si lama filaan ah. Ma aysan ahayn kuwo awooday inay baxsadaan ama ay iska difaacaan, waxayna noqdeen kuwo dhammaantood ku wada dhintay guryahooda, iyagoo jidhkoodu ku yaal sida dhagaxa aan dhaqaaqin. Tani waxay ahayd cawaaqibkii xumaaday falalkoodii iyo beenintoodii rasuulkoodii.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

• Ciqaabta Eebe waxay ku timaadaa si lama filaan ah, marka dadku ay ku madax adaygaan xaqa oo ay sii wadaan xadgudubka, waxaa laga yaabaa inay u yimaaddo ciqaab iyagoo ku sugan xaalad aan u maleyneynin.
• Aayaddan waxay ku digaysaa in la ka digtoonaado isla-weynida iyo beeninta rasuullada, maxaa yeelay cawaaqibka xun wuxuu ku dhacay kuwii hore ee beeniyey.
• Waxay ku tusinaysaa in ciqaabta Eebe ay tahay mid caddaalad ah oo ku timaadda kuwa xaqa beeniya, taasoo ku xoojinaysa rumaynta Qiyaamaha iyo in Eebe uu arko wax kasta oo dadku falaan.
• Waxay ku boorrinaysaa in dadku ay ku degdegaan toobadda iyo u noqoshada Eebe ka hor inta aan ciqaabtu iman, maxaa yeelay marka ay timaaddo ma jiro wax laga baxsado.