سوره معارج — آیه 36

معانی واژگان:

• مالِ: چه شده است؟ / چه چیزی آنان را برانگیخته؟
• قِبَلَک: به سوی تو / پیش روی تو
• مُهْطِعین: شتابان و با گردن کشیده به سوی تو نگاه میکنند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! این کافران را چه شده است که با شتاب و سراسیمه به سوی تو میآیند و گردنهای خود را به سوی تو دراز میکنند و با چشمانی خیره به تو مینگرند؟ آنان از هر سو گرد تو جمع میشوند و با شگفتی و تمسخر به تو مینگرند، گویی انتظار چیزی را میکشند. این شتابزدگی و نگاههای حیرتزده آنان نه از روی ایمان و پذیرش حق، بلکه از روی انکار و استهزاست. آنان در حالی که خود از آب پست و ناچیزی آفریده شدهاند، با این حال تکبر میورزند و حق را نمیپذیرند. آیا هر یک از آنان طمع دارد که به بهشت جاودان وارد شود؟ هرگز چنین نیست! این آرزوی باطل آنان هرگز برآورده نخواهد شد، زیرا آنان با کفر و انکار خود، راه ورود به رحمت الهی را بر خود بستهاند.

فواید و پیامهای آیه:

• شتابزدگی و سرگردانی کافران در برابر حق، نشانهی ضعف و حیرت آنان است، در حالی که مؤمنان با آرامش و اطمینان به سوی خدا گام برمیدارند.
• انسان نباید فریب ظاهر و شتاب کافران را بخورد؛ چرا که سرانجام آنان نومیدی و خواری است، اما عاقبت مؤمنان رستگاری و سعادت است.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر تمسخر و شگفتی کافران، استوار بمانند و بدانند که خداوند بر همه چیز آگاه است و باطل هرگز پایدار نخواهد ماند.
• آرزوی باطل و بدون ایمان و عمل صالح، هرگز به مقصود نمیرسد؛ پس باید با ایمان و عمل نیک، راه بهشت را هموار کرد.