Nuh surəsi — Ayə 6

1) Bəzi sözlərin izahı:

• دُعَائِي (duâm): mənim çağırışım, dəvətim.
• فِرَارًا (firar): qaçmaq, uzaqlaşmaq, üz döndərmək.

2) Ayənin təfsiri:

Nuh peyğəmbər (əleyhissəlam) Rəbbinə müraciət edərək deyirdi: “Ey Rəbbim! Mən qövmümü gecə-gündüz imana və Sənə itaətə dəvət etdim. Lakin mənim dəvətim onlarda imanı artırmadı; əksinə, onları haqdan daha da uzaqlaşdırdı, haqdan qaçmağa vadar etdi.”

Bu ayə Nuh peyğəmbərin uzun illər boyu davam edən səbirli dəvətinin nəticəsini göstərir. O, qövmünü hər vasitə ilə — gecə və gündüz, açıq və gizli, ucadan və astadan — Allaha tərəf çağırdı. Amma onlar nəinki qəbul etdilər, hətta dəvətdən daha da qaçdılar. Barmaqlarını qulaqlarına tıxadılar ki, haqqın səsini eşitməsinlər, libaslarına büründülər ki, onu görməsinlər və küfrlərində inadla davam etdilər.

Bu, dəvət edən şəxs üçün böyük bir dərsdir: bəzən insanlar haqqa yaxınlaşmaq əvəzinə ondan uzaqlaşırlar. Lakin bu, dəvət edənin səbirini azaltmamalı, əksinə, onu daha da möhkəmləndirməlidir. Çünki hidayət yalnız Allahın əlindədir; bizim vəzifəmiz isə səmimi şəkildə dəvət etməkdir.

Ey insan! Bil ki, Quranın bu ayəsi sənə bir xəbərdarlıqdır: haqqa qulaq asmaqdan qaçma, ürəyini ona aç. Çünki haqdan qaçmaq insanı yalnız ziyana aparır. Gəl, Nuhun dəvətinə qulaq asanlardan ol, ondan üz döndərənlərdən deyil! Allahın rəhməti Ona yönələnlərin üzərinədir.