Surja El-Muddeththir — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• Nahudu (نَخُوضُ): Zhyteshim, përfshiheshim në diçka, futeshim në biseda të kota dhe të pavlera.
• El-Kha'idin (الْخَائِضِينَ): Ata që flasin të kota, që merren me gënjeshtra dhe të pavërteta, njerëzit e humbur dhe të devijuar.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, banorët e Xhehenemit, kur pyeten se çfarë i ka sjellë në zjarr, përmendin ndër të tjera edhe këtë vepër të tyre: "Dhe ne zhyteshim (në të kota) së bashku me ata që zhyten në të kota." Kjo do të thotë se ata nuk mjaftoheshin vetëm me mosfaljen e namazit dhe mosndihmën e të varfërve, por edhe i bashkoheshin njerëzve të humbur në bisedat e tyre të kota, talleshin me fenë, përqeshnin të vërtetën dhe përhapnin gënjeshtra. Ata nuk qëndronin larg së keqes, por ishin pjesëmarrës aktivë në të, duke u futur në çdo fushë të padrejtësisë dhe duke u bashkuar me ata që e shkelin të vërtetën. Ata e dinin se kjo ishte e gabuar, por megjithatë e bënin me dëshirë, duke u argëtuar me tallje dhe fjalë të kota.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i kujdesshëm me shoqërinë që ruan, sepse shoqëria e keqe e tërheq njeriun drejt së keqes dhe e bën atë pjesëmarrës në gjynahe, edhe nëse në fillim nuk e ka për qëllim.
2. Të qenit indiferent ndaj së keqes dhe të qeshurit me ata që bëjnë gabime, nuk është gjë e vogël; përkundrazi, është një nga shkaqet që e çojnë njeriun në shkatërrim.
3. Islami e urdhëron besimtarin që të jetë gjithmonë me të vërtetën dhe të mos përzihet me ata që merren me të kota, sepse kjo e largon atë nga rruga e drejtë dhe e afron drejt dënimit.
4. Njeriu duhet ta mbushë kohën e tij me gjëra të dobishme dhe të mos e humbasë atë në biseda të kota, sepse çdo fjalë dhe vepër do të llogaritet në Ditën e Gjykimit.