Sura Al-Muddaththir — Werset 45

Znaczenie słów:

• نَخُوضُ – pogrążamy się, wchodzimy w coś (w sprawy fałszywe i bezwartościowe).
• الْخَائِضِينَ – ci, którzy pogrążają się w kłamstwie i fałszu; ludzie błądzący i oddający się próżnej gadaninie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie mieszkańcy Piekła, odpowiadając na pytanie o przyczyny swojego potępienia, wyznają kolejny grzech: *„I pogrążaliśmy się w fałszu wraz z pogrążającymi się”*. Oznacza to, że w życiu doczesnym nie tylko sami trwali w błędzie, ale także towarzyszyli ludziom oddającym się kłamstwu, drwinom z prawdy i bezcelowej gadaninie. Uczestniczyli w ich spotkaniach, powtarzali ich słowa i naśladowali ich postępowanie, nie sprzeciwiając się złu ani nie starając się go powstrzymać. Zamiast szukać prawdy i dobra, wybierali towarzystwo ludzi bezbożnych i przyłączali się do ich fałszywych dyskusji, ośmieszając wartości religijne i moralne. To pokazuje, że ich zguba była wynikiem świadomego wyboru złego towarzystwa i udziału w szerzeniu fałszu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed złym towarzystwem – człowiek jest pod silnym wpływem otoczenia, a udział w spotkaniach ludzi fałszywych i bezbożnych może go stopniowo oddalić od Boga i doprowadzić do zguby.
2. Nakaz ochrony swojego czasu i języka – nie wolno marnować życia na próżne dyskusje i kłamstwa, ponieważ każda chwila spędzona w fałszu będzie świadczyć przeciwko nam w Dniu Sądu.
3. Zachęta do wybierania pobożnych przyjaciół, którzy pomagają w przestrzeganiu nakazów Boga, oraz do unikania miejsc, w których szerzy się zło i kpiny z religii.
4. Przypomnienie, że wiara to nie tylko modlitwa i jałmużna, ale także czujność wobec tego, co mówimy i z kim przebywamy – prawdziwy muzułmanin powinien być wzorem prawości w każdym aspekcie życia.