Sura Al-Kijama — Werset 16

Znaczenie słów:

• lā tuḥarrik – nie poruszaj
• lisānaka – swoim językiem
• li-taʿjal bihī – aby się z nim spieszyć (w obawie, że ci umknie)

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah zwraca się do Swojego Proroka ﷺ z delikatnym pouczeniem, aby nie poruszał swoim językiem podczas recytacji objawienia, zanim anioł Dżibril (Gabriel) nie zakończy jego przekazywania. Prorok ﷺ, pragnąc gorliwie zapamiętać każdą literę objawienia, spieszył się z jego powtarzaniem w obawie, że coś mu umknie. Allah zapewnia go jednak, że to On sam gwarantuje zachowanie i zebranie Koranu w jego sercu oraz umożliwi mu jego recytację w dowolnym momencie. Dlatego też nakazuje mu najpierw słuchać z uwagą i skupieniem, a dopiero potem powtarzać to, co zostało mu przekazane. Werset ten uczy nas właściwej postawy wobec objawienia – pokory, cierpliwości i całkowitego zaufania Bogu, który bierze na siebie odpowiedzialność za zachowanie Swojego Słowa.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zaufanie Bogu w każdej sprawie – Allah zapewnia, że to On jest Strażnikiem Koranu. Jeśli Bóg obiecuje zachować coś, to nikt i nic nie jest w stanie temu przeszkodzić. Uczy nas to pokładania ufności w Bożych obietnicach.
2. Adab (etykieta) słuchania – Werset ten uczy nas, że aby w pełni skorzystać z nauk płynących z Koranu, należy najpierw słuchać z uwagą i pokorą, zanim zaczniemy mówić lub działać. To zasada, która odnosi się nie tylko do recytacji Koranu, ale do całego procesu uczenia się i zdobywania wiedzy.
3. Łagodność i cierpliwość w dążeniu do celu – Prorok ﷺ pragnął zapamiętać objawienie, ale Allah nauczył go, że pośpiech nie jest właściwą drogą. Wskazuje to, że w sprawach religii i wiedzy należy postępować z rozwagą i cierpliwością, ufając Bożemu planowi.
4. Wielkość Koranu – Ten werset ukazuje, jak wielkim zaszczytem jest otrzymywanie Bożego objawienia. Skoro sam Prorok ﷺ był tak przejęty jego przekazywaniem, tym bardziej my powinniśmy okazywać Koranowi najwyższy szacunek i uwagę podczas jego recytacji i słuchania.
5. Boża troska o człowieka – Allah, wiedząc o obawach Swojego Proroka, uspokaja go i zapewnia o Swoim wsparciu. To dowód na to, że Bóg zna nasze serca i odpowiada na nasze potrzeby, nawet zanim o nie poprosimy.