Suurah Al-Qiyaamah — Aayad 33

Macnaha ereyada:

• يَتَمَطَّى (yatamatta): Waa inuu isagoo kibir iyo isla-weyni ku jira u socdo, isagoo jidhkiisa fidinaya oo isweydaarsanaya, sida mid isla wayn oo isla qanacsan. Asalkeedu waa "yatamattatu" (يَتَمَطَّطُ), waxaana loo beddelay "ya" si fudayd leh.

Tafsiirka guud:

Ka dib markii uu gaalagu beeniyay Rasuulka (SCW) iyo Quraanka, oo uu diiday inuu xaqa aamino, oo uu ka madax adaygay inuu tukado oo uu fuliyo faraca Allaah, wuxuu u dhaqaaqay xagga dadkiisa iyo ehelkiisa isagoo kibir iyo isla-weyni ku socda, jidhkiisana fidinaya, isagoo isla qanacsan xaalkiisa, oo u malaynaya inuu ku socdo sharaf iyo maamuus. Tani waa astaanta gaalada iyo kuwa beeniya xaqa – waxay ku socdaan dhulka isla-weyni iyo kibir, iyagoon ka fikirayn cawaaqibka camalkooda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Digniin ka dhan ah kibirka: Aayaddu waxay noo muujinaysaa in kibirka iyo isla-weynigu ay tahay astaamaha gaalada iyo kuwa xaqa diida, sidaas darteed Muslimku waa inuu ka fogaadaa dabeecaddan xun.
2. Qimaha khushuucda iyo toosnaanta: Waxaa laga faa'iidaystaa in Muslimku socodkiisa iyo dhaqankiisu ay ahaadaan kuwo dhexdhexaad ah, isagoon kibir la socon, sida uu yiri Eebbe: "Walaa tamshi fil ardi marahan" (Laa socon dhulka kibir).
3. Cawaaqibka xun ee beeninta xaqa: Aayaddu waxay noo caddaynaysaa in ruuxii beeniya xaqa uu ku dhammaan doono khasaare, inkastoo uu adduunkan ku noolaan karo isla-weyni iyo raaxo.
4. Is-hortaagga xisaabta: Waxay noo xusuusinaysaa in qof kastaa uu la kulmi doono xisaabta Eebbe, oo aanay waxba u tarayn kibirka iyo isla-weyniga Maalinta Qiyaamaha.