Surat Al-Mursalat — Ayat 25

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• أَلَمْ نَجْعَلِ : Apa ora Ingsun (Allah) wis ndadekake.
• الْأَرْضَ : Bumi.
• كِفَاتًا : Iki asale saka tembung "kaftun" sing tegesé wadhah utawa wadah, lan uga ana sing ngomong saka tembung "kafta" sing tegesé ngumpulake utawa ngrangkul. Dadi kifatan tegesé wadhah sing ngumpulake kabeh barang, utawa sing ngrangkul lan ngemot kabeh.

1. Tafsir Ayat:

Allah SWT paring pitakon marang manungsa minangka pangeling-eling: Apa ora Ingsun wis ndadekake bumi iki minangka wadhah sing bisa ngemot kabeh? Bumi iki ngemot wong urip sing ora bisa dietung cacahé, padha manggon ing dhuwure bumi, lan uga ngemot wong mati sing ora bisa dietung cacahé, padha dikubur ing njero bumi. Bumi iki dadi papan panggonan kanggo kabeh makhluk, ora preduli urip utawa mati. Allah uga wis nyiapake bumi iki kanthi gunung-gunung sing kuwat supaya ora goyang, lan banyu tawa sing enak kanggo ngombé. Kabeh iki minangka tanda kekuwasané Allah lan nikmat sing gedhé banget kanggo manungsa.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Bumi iki minangka nikmat gedhé saka Allah sing kudu disyukuri, amarga bisa ngemot lan nyukupi kabutuhan kabeh makhluk.
• Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Welas, wis nyiapake panggonan sing nyaman kanggo urip lan mati.
• Ayat iki ngajak manungsa mikir lan ngakoni kekuwasané Allah, supaya tambah iman lan taqwa.
• Kabeh sing ana ing bumi iki minangka bukti katresnané Allah marang manungsa, mula kudu dijaga lan dimanfaatake kanthi becik.
• Ayat iki uga ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga urip lan mati iku kabeh ana ing tangané Allah.