Surja El-Murselat — Ajet 25

Kuptimi i fjalëve:

• Kifaten (كِفَاتًا): Enë, vend që i mbledh dhe i ruan gjërat; thuhet se është burim nga folja "kefete" që do të thotë "të mbledhësh" ose "të përqafosh".

Tefsiri i Ajetit:

A nuk e kemi bërë Ne tokën enë dhe mbajtëse për njerëzit? Ajo i mbledh të gjithë njerëzit në sipërfaqen e saj – të gjallët që ecin mbi të, dhe në brendësinë e saj – të vdekurit që varrosen në të. Kjo është një pyetje retorike që i bën thirrje mendjes dhe ndërgjegjes njerëzore për të vërejtur fuqinë e Zotit dhe urtësinë e Tij në krijimin e tokës. Toka nuk është vetëm një sipërfaqe e sheshtë, por një enë e madhe që i ruan të gjallët dhe i mban të vdekurit, duke u kujdesur për ta në çdo gjendje. Kjo tregon se Zoti i ka përgatitur të gjitha kushtet për jetën dhe vdekjen e njeriut, dhe se toka është një mrekulli hyjnore që i shërben njeriut në çdo kohë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Të menduarit për krijimin e tokës dhe rolin e saj na e rrit besimin në fuqinë e Zotit dhe na bën të ndihemi mirënjohës ndaj Tij.
• Ky ajet na kujton se jeta në këtë botë është e përkohshme dhe se të gjithë do të kthehemi në tokë, e cila do të na mbajë deri në Ditën e Ringjalljes – kjo na bën të përgatitemi për jetën e përtejme.
• Të kuptuarit se toka është një dhuratë e madhe nga Zoti na nxit ta ruajmë atë dhe të mos e shkatërrojmë, sepse ajo është shtëpia jonë dhe vendi i pushimit tonë.