Сураи Ан-Наба — Оят 35

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• «Лағв»: суханони беҳуда, ботил ва бефоида.
• «Киззоб»: дуруғгӯӣ, дурӯғ гуфтан ва якдигарро дурӯғгӯ хондан.

1. Тафсири оят:

Худованд дар тавсифи биҳишт ва неъматҳои он мефармояд, ки биҳиштиён дар он ҷо ҳеҷ гуна сухани беҳуда, ботил ва бефоида намешунаванд. Инчунин дар биҳишт на дурӯғгӯӣ вуҷуд дорад ва на касе ба дигаре дурӯғ мегӯяд ё ӯро дурӯғгӯ мехонад. Ҳамаи суханони аҳли биҳишт пок, рост ва некӯст. Ин яке аз неъматҳои бузурги биҳишт аст, ки дар он ҷо забонҳо аз ҳар гуна гуноҳ ва олӯдагӣ пок мебошанд ва муҳити биҳишт аз ҳар гуна нопокӣ ва бадӣ холӣ аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки биҳишт ҷои покӣ, оромӣ ва сухани некӯст ва ин боиси рағбати одамон ба амалҳои нек ва дуруст мегардад.
• Муъмин бояд дар дунё низ аз суханони беҳуда, дурӯғ ва бадӣ парҳез кунад, то ба неъматҳои биҳишт ноил гардад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки забон ва сухани некӯ яке аз сабабҳои хушбахтӣ дар охират аст ва бояд ба он эҳтиром гузорем.
• Ваъдаи Худованд ба бандагони солеҳ ин аст, ки дар биҳишт аз ҳар гуна нопокӣ ва бадӣ дур хоҳанд буд ва ин боиси умедворӣ ва муҳаббат ба Ислом ва Қуръон мегардад.