سوره نبأ — آیه 35

معانی کلمات:

• لَغْوًا: سخن بیهوده، باطل و بیفایده.
• کِذَّابًا: دروغگویی و تکذیب یکدیگر (یا دروغهای فراوان).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه توصیف نعمتهای بهشتی برای پرهیزگاران، یکی دیگر از ویژگیهای والای بهشت را بیان میکند: بهشتیان در آنجا هیچ سخن بیهوده و بیارزشی نمیشنوند و همچنین هیچ دروغ و تکذیبی در کار نیست. نه کسی به دیگری دروغ میگوید و نه سخن کسی را تکذیب میکند. به عبارت دیگر، محیط بهشت کاملاً پاک و منزّه از هرگونه گفتار ناپسند، باطل، دروغ و آزار کلامی است. این آرامش و امنیت کامل روحی و روانی، در کنار نعمتهای مادی، لذت زندگی جاودانه را برای اهل ایمان کامل میسازد.

فواید و پیامهای آیه:

1. اهمیت زبان و گفتار: این آیه نشان میدهد که پاکی گفتار و دوری از دروغ و بیهودهگویی، آنقدر ارزشمند است که خداوند آن را به عنوان یکی از نعمتهای بزرگ بهشتی برای بندگان صالح خود قرار داده است. پس در دنیا باید مراقب زبان خود باشیم.
2. شوق به بهشت: دانستن اینکه در بهشت خبری از سخنان آزاردهنده، دروغ و تکذیب نیست، دل مؤمن را سرشار از شوق و امید میکند تا با تقوا و عمل صالح، خود را به چنین جایگاه پاک و آرامی برساند.
3. تربیت اجتماعی: این آیه به ما میآموزد که جامعه ایدهآل اسلامی، جامعهای است که در آن راستگویی حاکم باشد و افراد از گفتار بیهوده و تکذیب یکدیگر پرهیز کنند و اینگونه فضایل را در زندگی دنیوی خود نهادینه سازیم.