Ан-Назиат сүрәсе — Аять 42

Сүзләрнең мәгънәләре:

• السَّاعَةِ (сәгать): Кыямәт көне, ягъни барлык мәхлукатлар үләчәк һәм кабат тереләчәк вакыт.
• أَيَّانَ (әййән): Кайчан? Мәгънәсе — вакытны сорау.
• مُرْسَاهَا (мурсәһә): Аның вакыты, ягъни Кыямәтнең булачак вакыты, аның ныклап тору урыны.

Аять тәфсире:

Әйә, Пәйгамбәребез Мөхәммәд (с.г.в.)! Мөшрикләр, синең Кыямәт көне турында кисәтүләреңне ишетеп, мыскыллау һәм гаҗәпләнү рәвешендә синнән сорашалар: "Бу сәгать (Кыямәт) кайчан була? Аның вакыты кайчан җитә?" Алар моны чынлап белергә теләп түгел, ә синең сүзләреңне ялганга чыгару өчен сорыйлар. Аларга җавап бирү синең эшең түгел, чөнки бу белем Аллаһының үзенә генә хас. Синең бурычың — аларны Кыямәт көненнән куркыту, аның һичшиксез киләчәге турында кисәтү, ә аның вакытын белү сиңа йөкләнмәгән. Кыямәт вакытының белеме Аллаһы хозурында гына, Ул аны беркемгә дә ачмаган, хәтта якын пәйгамбәрләренә дә. Бу сорауга җавап бирү урынына, Пәйгамбәргә аларны Кыямәтнең куркынычлыгыннан куркытырга һәм аның чын булачагына ышандырырга кушыла. Кыямәт көне килгәндә, алар дөньяда бик аз гына яшәгәннәрен тоярлар, чөнки ул көннең куркынычлыгы һәм авырлыгы аларның дөньяви гомерләрен оныттырыр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненең вакыты — Аллаһының яшерен белеме, аны белү безнең эшебез түгел, шуңа күрә аны сорашып тору мәгънәсез.
• Пәйгамбәрнең (с.г.в.) бу сорауга җавап бирә алмавы — аның чын пәйгамбәр икәнлегенә дәлил, чөнки ул үзеннән бернәрсә дә сөйләми, ә Аллаһыдан килгәннән генә хәбәр бирә.
• Безнең бурычыбыз — Кыямәт көненә ышанып, аңа әзерләнү, гыйбадәтләребезне дөресләү һәм гөнаһлардан тыелу.
• Кыямәтнең вакытын белмәү — рәхмәт, чөнки кеше һәрвакыт аңа әзер булырга тиеш, ә вакыты билгеле булса, кешеләр ахырга кадәр гөнаһ кылып, соңыннан гына тәүбә итәр иделәр.