ซูเราะฮฺ อัน-นาซิอาต — อายะฮฺ 42

คำอธิบายคำศัพท์:

• السَّاعَةِ (อัส-สาอะฮ์) หมายถึง วันกิยามะฮ์ หรือวันสิ้นโลก
• أَيَّانَ (อัยยานะ) หมายถึง เมื่อใด หรือ เวลาใด
• مُرْسَاهَا (มุรซาฮา) หมายถึง การเกิดขึ้น หรือ การมาถึงของมัน (เวลาที่มันจะเกิดขึ้น)

การตีความหมายของอายะฮ์:

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่มุชริกีนได้ถามท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ด้วยท่าทีเยาะเย้ยถากถางว่า “เมื่อใดเล่าที่วันกิยามะฮ์จะเกิดขึ้น?” พวกเขาถามเช่นนี้มิได้ต้องการแสวงหาความจริง หากแต่เป็นการล้อเลียนและท้าทาย เพราะพวกเขาไม่เชื่อในการฟื้นคืนชีพและการตอบแทน

การที่พวกเขาถามถึงเวลาที่แน่นอนของวันสิ้นโลกนั้น เป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือความรู้ของมนุษย์ทุกคน รวมถึงท่านนบีด้วย การรู้เวลากำหนดของวันกิยามะฮ์นั้นเป็นเรื่องเฉพาะของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์มิได้ทรงเปิดเผยแก่ผู้ใด ไม่ว่าจะเป็นศาสดาหรือมะลาอิกะฮ์ที่ใกล้ชิดก็ตาม

หน้าที่ของท่านนบีมิใช่การบอกเวลาที่แน่นอนของวันสิ้นโลก หากแต่หน้าที่ของท่านคือการเตือนสำทับให้ผู้คนเกรงกลัวต่อวันอันยิ่งใหญ่นั้น และเตรียมตัวด้วยการทำความดี เพื่อที่ว่าเมื่อวันนั้นมาถึง พวกเขาจะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลัง

เมื่อวันกิยามะฮ์เกิดขึ้นจริง ผู้คนจะรู้สึกว่าชีวิตในโลกดุนยานั้นสั้นยิ่งนัก ประหนึ่งว่าพวกเขามีชีวิตอยู่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ระหว่างช่วงบ่ายถึงพระอาทิตย์ตก หรือระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงเที่ยงวันเท่านั้น เนื่องจากความน่ากลัวและความสาหัสของวันนั้นทำให้การรับรู้เรื่องเวลาของพวกเขาผิดเพี้ยนไป

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การรู้เวลาที่แน่นอนของวันกิยามะฮ์เป็นความลับของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว มนุษย์ทุกคนไม่สามารถล่วงรู้ได้ แม้แต่ท่านนบีก็ตาม ดังนั้นเราจึงไม่ควรหมกมุ่นกับการคาดเดาเวลาที่มันจะมาถึง แต่ควรมุ่งเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอ
2. การถามด้วยเจตนาเยาะเย้ยต่อเรื่องศรัทธานั้นเป็นพฤติกรรมที่น่าตำหนิ เราควรถามด้วยความจริงใจและเปิดใจเพื่อแสวงหาความรู้ ไม่ใช่ถามเพื่อล้อเลียนหรือท้าทาย
3. อิสลามสอนให้เราดำเนินชีวิตด้วยความตระหนักว่าโลกนี้เป็นเพียงที่พำนักชั่วคราว ชีวิตในโลกหน้านั้นเป็นนิรันดร์และเป็นที่ที่เราจะได้รับผลของการกระทำทั้งหมด ดังนั้นเราควรใช้ทุกช่วงเวลาในชีวิตนี้ไปกับการทำความดีและความใกล้ชิดกับอัลลอฮ์
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อบ่าวของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่ พระองค์มิได้ทรงบอกเวลาที่แน่นอนของวันกิยามะฮ์แก่เรา เพื่อให้เรามีโอกาสกลับตัวและปรับปรุงตนเองอยู่เสมอ หากเรารู้ว่ามันจะมาถึงเมื่อใด เราอาจเลื่อนการทำความดีออกไปจนถึงวินาทีสุดท้าย แต่การที่เราไม่รู้เวลานั้น ทำให้เราต้องพร้อมอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีต่อตัวเราเอง
5. การศรัทธาต่อวันสุดท้ายเป็นแรงผลักดันให้มนุษย์มีความรับผิดชอบต่อการกระทำของตน รู้ว่าทุกสิ่งถูกบันทึกไว้ และจะถูกตอบแทนอย่างยุติธรรม ซึ่งจะนำไปสู่สังคมที่มีความสงบสุขและเต็มไปด้วยคุณธรรม