Surat An-Nazi'at — Ayat 42

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• السَّاعَةِ (as-sā'ah): Dina kiamat, yaiku wektu kanggo ngetokake hisab lan piwales.
• أَيَّانَ (ayyāna): Kapan, pitakonan bab wektu.
• مُرْسَاهَا (mursāhā): Kedadeyane, kelakone, utawa wektu kang wis ditemtokake tumrap kiamat.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir sing padha maido dina kebangkitan padha takon marang Nabi Muhammad ﷺ, "Kapan dina kiamat iku bakal kelakon?" Pitakonan iki dudu pitakonan kanggo golek kawruh, nanging mung kanggo ngece lan ngeyekake. Allah paring wangsulan yen kawruh bab wektu kiamat iku ora ana ing tangane Nabi ﷺ, ora ana ing tangane sapa wae, nanging mung ana ing ngarsane Allah SWT. Tugas Nabi ﷺ mung paring pepeling lan ngelingake marang wong-wong sing padha wedi marang dina kiamat. Dina kiamat iku mesthi bakal kelakon, nanging wektune mung Allah sing ngerti. Nalika dina iku wis teka, wong-wong kafir bakal rumangsa kaya-kaya ora manggon ing donya iki kajaba mung sedhela wae, kaya antarane wektu dzuhur nganti surup, utawa antarane srengenge mlethek nganti tengah dina. Iku kabeh amarga gedhene kaget lan nggegirisi ing dina kiamat.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dina kiamat iku mesthi bakal kelakon, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi nindakake amal shalih.
• Kawruh bab wektu kiamat mung ana ing tangane Allah, mula ora perlu kita padha ngoyak-oyak utawa takon-takon bab wektune.
• Tugas kita minangka umat Islam yaiku ngelingake marang sapa wae bab dina kiamat, supaya padha wedi lan gelem mertobat.
• Donya iki mung sedhela, ora ana apa-apane yen dibandhingake karo akhirat. Mula aja padha kepencut marang urip donya.
• Kaget lan nggegirisi ing dina kiamat iku gedhe banget, mula kita kudu tansah ndonga supaya diparingi keslametan ing dina iku.