Surja En-Nazi'at — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• Es-Sâ'ah (الساعة): Dita e Kiametit, dita e ringjalljes dhe e llogarisë.
• Ejjâne mursâhâ (أَيَّانَ مُرْسَاهَا): Kur është koha e ndodhjes së saj? Domethënë, kur do të vijë ajo?

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber, idhujtarët dhe mohuesit e ringjalljes të pyesin ty, duke u tallur dhe përçmuar, për Ditën e Kiametit: "Kur do të ndodhë ajo?" Ata nuk e bëjnë këtë pyetje për të marrë dobi nga përgjigja, por për të hedhur dyshim dhe për t'u tallur me paralajmërimin tënd. Ti nuk ke kurrfarë dije për kohën e saj të saktë, sepse kjo është çështje që i përket vetëm Allahut të Lartësuar. Detyra jote është vetëm që t'i paralajmërosh njerëzit dhe t'i frikësosh ata nga ajo ditë, duke u treguar shenjat dhe pasojat e saj. Kur të vijë ajo ditë, njerëzve do t'u duket se qëndrimi i tyre në jetën e kësaj bote ka qenë shumë i shkurtër, për shkak të tmerrit dhe frikës së madhe që do t'i kaplojë, sikur të kishte zgjatur vetëm një pjesë të ditës, qoftë nga mesdita deri në perëndim të diellit, ose nga lindja e diellit deri në mesditë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dija për kohën e saktë të Kiametit është e fshehtë vetëm për Allahun, dhe asnjë i dërguar i afërt as engjëll i lartë nuk e di atë. Kjo na mëson t'i lëmë çështjet e fshehta Allahut dhe të mos humbim kohë duke u thelluar në ato që nuk na sjellin dobi.
2. Detyra e besimtarit dhe e thirrësit në rrugën e Allahut është të paralajmërojë dhe të këshillojë, jo të dijë gjithçka. Suksesi është në përcjelljen e mesazhit, ndërsa rezultati i takon Allahut.
3. Kjo botë, sado e gjatë të duket jeta në të, është e shkurtër dhe kalimtare në krahasim me botën tjetër. Prandaj, njeriu i mençur është ai që e përdor këtë jetë për t'u përgatitur për Ditën e Madhe, duke bërë vepra të mira dhe duke u larguar nga mëkatet.
4. Tallja me fenë dhe me premtimet e Allahut është shenjë e injorancës dhe e largësisë nga udhëzimi. Besimtari i vërtetë e merr seriozisht çështjen e Kiametit dhe përgatitet për të.