Suurah Abasa — Aayad 9

Macnaha ereyada:

• يَخْشَىٰ: waa cabsida Ilaahay oo ka timid qalbi nadiif ah, oo ah cabsida ciqaabka iyo xurmada Eebbe.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku tilmaamay nin isagoo u yimid Nebiga ﷺ isagoo doonaya inuu wax barto oo hanuunkoo raadsado, kaas oo ah Mu'min run ah oo ka cabsan Eebbe, kana yaaba ciqaabtiisa, oo uu ka baqayo inuu ku shortago cibaadada ama uu ku lumiyo waddadii toosnayd. Kan waa ka duwan kii iskibray oo is deeqay ee Nebigu ﷺ u jeestay isagoo rajaynaya inuu hanuuno, halka uu ka jeedsaday kan cabsan Eebbe. Allaah wuxuu ku canaantay Nebiga ﷺ falankan, isagoo ku tusin inaan loo eegin darajada dadka, laakiin loo eego cabsida Ilaahay iyo baahida qalbiga. Tani waxay ku tusinaysaa in hanuunka uu yahay waxa ugu muhiimsan, oo aan loo eegin hantida ama darajada adduunka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Cabsida Ilaahay waa mid ka sarraysa wax kasta oo adduunka ah, waana sifaadka ugu weyn ee Mu'minka lagu garto.
2. Dadka waxaa loo qiimeeyaa cabsida Eebbe iyo dhabnimada qalbiga, ee ma aha hantida ama darajada adduunka.
3. Waa inaan dadka u kala horraynin waxyaabaha adduunka, laakiin waxaa la tixgelinayaa cabsida Ilaahay iyo baahida ruuxiga ah.
4. Qofkii Eebbe ka cabsada, Allaah wuu kor u qaadaa darajadiisa, wuxuuna ka dhigaa mid la tixgeliyo agtiisa, inkastoo dadku ay ka jeedsadaan.
5. Cabsida Ilaahay waxay ku kaliftaa qofka inuu raadsado cilmiga iyo hanuunka, waxayna ka ilaalisaa kibirka iyo isla-weynida.