Сураи Аль-Мутаффифин — Оят 19

1. Маънии калимаҳои ниёз ба шарҳ:

• عِلِّيُّونَ (Иллийюн): Ҷои баланд ва олӣ дар ҷаннат, ки номи он аз баландӣ ва бузургӣ гирифта шудааст. Ин ҷой махсус барои некон ва парҳезгорон аст.
• أَدْرَاكَ (адрака): Огоҳ кард, фаҳмонд, ба ту хабар дод.
• مَا (мо): Ҳарф барои таъаҷҷуб ва бузургдошт истифода мешавад.

1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) муроҷиат карда мефармояд: Оё медонӣ, ки «Иллийюн» чист? Ин савол барои он аст, ки бузургӣ ва азамати ин ҷойро нишон диҳад. «Иллийюн» ҷои баландтарин дар ҷаннат аст, ки китоби аъмоли некон ва парҳезгорон дар он ҷо сабт шудааст. Ин китоб пурра ва дақиқ аст, на кам мешавад ва на зиёд. Фариштагони муқарраб, ки ба Худованд наздиктаранд, аз ҳар осмон ба он огоҳӣ доранд ва онро мебинанд. Ин ҷой барои онҳоест, ки дар дунё некӣ ва тақво пеша кардаанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят ба мусулмонон умед мебахшад, ки агар дар дунё некӣ ва парҳезгорӣ кунанд, дар охират ҷои баланд ва олӣ хоҳанд дошт.
• Нишон медиҳад, ки аъмоли неки инсон дар назди Худованд сабт мешавад ва ҳеҷ чиз аз он гум намешавад.
• Ба инсон ҳавас ва рағбат ба амалҳои нек ва тақворо зиёд мекунад, то ба ин ҷои олӣ бирасад.
• Ин оят исбот мекунад, ки Қуръон каломи Худованд аст ва аз ҷониби Ӯ омадааст, зеро чунин хабарҳои ғайбӣ ва бузургро танҳо Худованд медонад.
• Ба мусулмонон таъкид мекунад, ки барои расидан ба ин ҷои олӣ бояд дар дунё амалҳои нек анҷом диҳанд ва аз гуноҳҳо парҳез кунанд.