سوره انشقاق — آیه 7

معانی کلمات:

• أُوتِيَ: داده شود، عطا گردد.
• كِتَابَهُ: نامهٔ اعمال او.
• بِيَمِينِهِ: به دست راست او.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید: اما کسی که نامهٔ اعمالش به دست راستش داده شود — و این مؤمنی است که به پروردگارش ایمان آورده و اعمال نیک انجام داده است — پس او در زمرهٔ سعادتمندان قرار میگیرد. این تعبیر کنایه از آن است که چنین شخصی در روز قیامت از جمله کسانی است که کارنامهٔ او نشاندهندهٔ ایمان و عمل صالح اوست، و به همین دلیل با خوشحالی و سربلندی از او استقبال میشود. دادن نامه به دست راست، نشانهٔ رستگاری و قبولی اعمال است، در حالی که دادن آن به دست چپ یا از پشت سر، نشانهٔ شقاوت و ناخشنودی پروردگار است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که سرنوشت نهایی انسان در گرو ایمان و عمل اوست؛ کسانی که در دنیا به خدا ایمان آورده و از دستورات او پیروی کنند، در آخرت با عزت و سربلندی وارد میشوند.
• امیدواری به رحمت الهی را در دل مؤمنان زنده میکند و آنان را به ادامهٔ راه حق و انجام کارهای نیک ترغیب مینماید.
• عدالت خداوند را نشان میدهد که هر کس را بر اساس اعمالش پاداش یا کیفر میدهد، و این خود انگیزهای برای پرهیز از گناه و تلاش در راه خیر است.
• یادآوری این حقیقت که زندگی دنیا پایانی دارد و سرای حقیقی آخرت است، انسان را از غرق شدن در لذتهای زودگذر بازمیدارد و او را بهسوی هدفی والاتر سوق میدهد.